با تشکر از حسن انتخاب شما لطفا جهت دریافت قیمت عاملیت فروش و یا فروش کارتنی و یا تعداد بالا با ما تماس بگیرید.

شایان ذکر است کلیه قیمت ها به تومان و نقدی می باشد.

کلیه قیمت ها درب کارخانه می باشد.

کلیه سرپیچ های لامپ های 220 ولت مدل ادیسونی E27می باشند.

لامپ* های 12 ولت فندکی بوده بهمراه آویز و 7 متر سیم می باشند.

 
 

تخفیف ویژه : در این چند روز  قیمت های خرید تکی هم با قیمت کارتن محاسبه می شود

واگذاری عاملیت فروش لامپ های فوق کم مصرف اس ام دی پاک نور

صنایع روشنایی پاک نور به منظور کارآفرینی و افزایش فروش محصولات و جهانی شدن لامپ های پاک نور، برای مدت ‏محدودی اقدام به اعطاء عاملیت فروش با شرایط استثنایی نموده است.‏

ویژگی های عاملیت صنایع روشنایی پاک نور :‏
‏1- نیاز به سرمایه کم
‏2- سود بالا و منحصر به فرد
‏3- بدون نیاز به گذاشتن وثیقه
‏4- مزایای زیاد لامپ های اس ام دی نسبت به نمونه های ایرانی و خارجی
‏5- پایین بودن قیمت نسبت به نمونه های مشابه با توجه به کیفیت بالای محصول
‏6- دارا بودن سهیک سال گارانتی تعویض
‏7- فروش بالای محصول
‏8- محصولات پاک نور مزایایی دارد که محصولات مشابه ایرانی و خارجی ندارند مانند : قدرت نوردهی بالا، طول عمر بالا، ‏توان مصرف پایین، مدت زمان گارانتی و ..‏

مخصوص برای افراد جویای کار، مغازه داران، همکاران، دانشجویان و ... به عنوان شغل دوم.‏

نحوه شروع به کار :‏
عاملین عزیز با هر شرایطی و در هر زمانی می توانند با خرید حداقل یک کارتن به جمع عاملین فروش ‏صنایع روشنایی پاک نور بپیوندند و پس از انجام خرید با ارسال اطلاعات تماسی، از طرف صنایع روشنایی پاک نور به عنوان ‏عاملیت فروش در شهر مورد نظر معرفی می گردند .‏

آیا می خواهید در مصرف برق خانه و یا محل کار خود صرفه جویی نمایید؟
آیا به سلامت خود و خانواده خود توجه می نمایید؟
آیا خرید کالای با کیفیت و اصیل ایرانی برای شما در اولویت قرار دارد؟
آیا می خواهید با کمترین قیمت لامپ های خانه و محل کار خود را خریداری نمایید؟

صنایع روشنایی پاک نور موفق به ساخت لامپ های فوق کم مصرفی شده که از نظر قیمت ‏از لامپ های کم مصرف ایرانی خیلی پایین تر بوده و از نظر کیفیت با نمونه های خارجی ‏رقابت می نماید. این لامپ ها از صفر تا 100 آن در ایران عزیزمان و با تکنولوژی ایرانی تولید ‏می گردد و جزء لامپ های ‏SMD‏ فوق کم مصرف گروه ‏A‏ می باشند.‏

چرا لامپ های فوق کم مصرف پاک نور ؟
با یک مثال ساده عرض می کنیم : شما اگر یک لامپ کم مصرف معمولی 50 وات از بازار خریداری ‏نمایید قیمت آن در حدود بیست و پنج هزار تومان است و برقی که مصرف می نماید 50 وات است ولی ‏اگر یک لامپ 25 وات فوق کم مصرف پاک نور خریداری نمایید هزینه آن با تخفیف حدود 21500 تومان ‏است ولی قدرت نور دهی آن بیشتر از 50 وات کم مصرف معمولی می باشد و برق مصرفی آن 25 وات ‏است یعنی شما هم با هزینه ی کمتری لامپ را خریداری نموده اید و هم مصرف برق شما نصف شده ‏است و هم نکته جالب اینجاست که لامپ های پاک نور به دلیل استفاده از تکنولوژی ‏SMD‏ طول ‏عمرشان شش برابر بیشتر از لامپ های کم مصرف معمولی است اما به جز این موارد لامپ های فوق ‏کم مصرف پاک نور مزایای دیگری هم دارد که در زیر ذکر می نماییم :‏
‏1-‏ مصرف پایین انرژی و صرفه جویی در هزینه برق به صورت قابل ملاحظه ای مخصوصا برای واحدهای ‏تجاری
‏2-‏ طول عمر بسیار بالا ( شش برابر لامپ های کم مصرف معمولی )‏
‏3-‏ فاقد جیوه بوده و مانند لامپ های کم مصرف مضر نمی باشند
‏4-‏ مقاومت بالا در برابر ضربات شدید و نشکن بودن شیشه آن
‏5-‏ ثبات کامل نور دهی در تغییرات ولتاژ از 100 تا 260 ولت
‏6-‏ مقاومت بالا در برابر شوک های الکتریکی
‏7-‏ مقاومت بالا در برابر روشن و خاموش شدن های زیاد
‏8-‏ دارای نور بدون اشعه ‏UV‏ ( فرا بنفش )‏‎ ‎‏ و ‏IR‏ ( مادون قرمز )‏
‏9-‏ دارای نور بدون نوسان
‏10-‏ کاهش مصرف انرژی و کمک به محیط زیست
‏11-‏ روشن شدن آنی
‏12-‏ نوردهی بسیار بالا ( چهار برابر لامپ های کم مصرف )‏
‏13-‏میزان مصرف برق بسیار کم ( یک سوم لامپ های کم مصرف )‏
‏14-‏ کم مصرف تر از لامپ های ‏SMD ‎‏ مشابه ایرانی و خارجی
‏15-‏ دارا بودن عمر بیشتر نسبت به لامپ های ‏SMD ‎‏ مشابه ایرانی و خارجی
‏16-‏دارای سه سال گارنتی تعویض
‏17- ساخته شده با تکنولوژی ایرانی که تاثیر بسیار مثبتی روی کیفیت و قیمت گذاشته است.‏

چرا لامپ پاک نور رایگان می درخشد؟
‏در یک مثال اثبات می کنیم لامپ پاک نور رایگان است : لامپ اس ام دی پاک نور 30 وات، معادل لامپ 105 وات کم ‏مصرف نور دهی دارد ولی 30 وات مصرف دارد و یک لامپ کم مصرف معمولی 105 وات، به همان اندازه یعنی ‏‏105 وات برق مصرف می نماید. طول عمر لامپ های اس ام دی پاک نور 50000 ساعت است حال هزینه برق ‏مصرفی را در هر دو نوع لامپ حساب می کنیم:‏
لامپ پاک نور :‏
‏30 وات ضرب در 50000 ساعت می شود 1500 کیلو وات ساعت که هزینه برق آن ( با در نظر گرفتن هر کیلو وات ساعت ‏‏200 تومان باشد ) می شود 300000 تومان
لامپ کم مصرف معمولی :‏
‏105 وات ضرب در 50000 ساعت می شود 5250 کیلو وات ساعت که هزینه برق آن ( با در نظر گرفتن هر کیلو وات ساعت ‏‏12 تومان باشد ) می شود 1050000 تومان

حال اختلاف هزینه برق مصرفی این دو نوع لامپ را در نظر بگیرید ! یعنی در زمان طول عمر یک لامپ اس ام دی پاک نور ‏شما در هزینه برق مصرفی یک لامپ خانه خود 750000 تومان صرفه جویی می کنید.‏
نکته مهم و جالب : لازم به ذکر است در این مدت زمان ( یعنی 50000 ساعت طول عمر لامپ پاک نور ) شما باید 8 بار لامپ ‏کم مصرف معمولی بخرید چون طول عمر این نوع لامپ ها پایین است و اگر هزینه خرید این لامپ ها را هم حساب کنیم متوجه ‏می شوید که چرا لامپ پاک نور رایگان است و حتی برای شما سود دهی هم خواهد داشت.‏

نکته جالب دیگر : هزینه هر کیلو وات ساعت برق بین 200 تا 500 تومان است که ما در مثال ذکر شده کمترین مقدار را در نظر ‏گرفته ایم.‏
لامپ های فوق کم مصرف اس ام دی پاک نور علاوه بر کاهش هزینه و مزایای ذکر شده برای سلامتی شما عزیزان هم هیچ گونه ‏ضرری ندارد درصورتی که جیوه داخل لامپ های کم مصرف سرطان زا هستند.‏

جهت آشنایی بیشتر با این لامپ ها کلیک نمایید :‏
http://paknoor.com
دریافت لیست قیمت : ( لازم به ذکر است به عنوان یک تخفیف ویژه تا چند روز آینده قیمت فروش تکی ‏با قیمت خرید عمده برابر است )‏
http://paknoor.com/info2/111189/a‏/‏
جهت دریافت عاملیت فروش کلیک نمایید : ( اولویت اعطای عاملیت با کسhنی است که سریعتر ‏سفارش دهند)‏
http://paknoor.com/info2/79707/i‏/‏

نکته بسیار مهم و قابل توجه مشتریان و فروشندگان عزیز :‏

در یک نور دهی ثابت لامپ های فوق کم مصرف پاک نور تقریبا 25 درصد کمتر از لامپ های فوق کم مصرف مشابه ایرانی و ‏خارجی انرژی مصرف می کند و این نکته باعث شده که بعضی از فروشندگان احساس کنند که قیمت لامپ های پاک نور با قیمت ‏لامپ های مشابه برابر است درصورتی که قیمت لامپ های اس ام دی پاک نور 25 درصد پایین تر از قیمت لامپ های اس ام دی ‏مشابه ایرانی و خارجی است. مثلا لامپ اس ام دی 35 وات پاک نور از نظر قدرت نور دهی معادل لامپ 45 وات اس ام دی ‏مشابه ایرانی و خارجی است و این به دلیل تکنولوژی پیشرفته ای است که در آن استفاده شده است.‏ مشتریان عزیز می توانند این مورد را به این صورت آزمایش نمایند که یک لامپ 25 وات اس ام دی پاک نور و یک لامپ اس ام دی 30 تا 40 وات با مارک دیگری تهیه نمایند و در یک اتاق تاریک به نوبت هر دو را روشن و خاموش نمایند و متوجه این امر می شوند البته اگر لامپ 40 وات باشد با چشم نمی توان اختلاف آن را دقیق تشخیص داد اما باز متوجه می شوید لامپ های پاک نور از نظر نور دهی قدرت بسیار بالایی دارند.

نرم افزار ادیسون نمونه کار با IC555

این ای سی بسته به کمپانی تولیدکننده و پکیج ای سی می‌تواند از بیش از ۲۰ ترانزیستور، ۲ دیود و ۱۵ مقاومت[۲]بر یک چیپ سیلیسیمی بر روی یک بسته ۸ پایه دوردیفی (DIP-8) قرار می‌گیرد. انواع در دسترس شامل ۵۵۶ (یک بسته ۱۴ پایه ترکیب دو ۵۵۵ بر روی یک چیپ)، و ۵۵۸ و ۵۵۹ (هردو ۱۶ پایه ترکیب چهار ۵۵۵ با اندکی تغییر) قطعات NE555 نوع تجاری با درجه عمل‌کرد بین ۰ درجه تا ۷۰ درجه سانتیگراد، و SE555 برای استفاده نظامی در دمای کاری -۵۵ تا +۱۲۵ درجه سانتی‌گراد. این‌ها در بسته فلزی با قابلیت اطمینان بالا (بسته T) و بسته‌های ارزان پلاستیک اپوکسی (بسته v). بنابراین نام کامل آن NE555V، NE555T و SE555T خواهد بود. نام ۵۵۵ برگرفته از سه مقاومت ۵kΩ که در آن استفاده شده گرفته شده؛ اما هنس کمنزیند گفته‌است که این نام دلخواه بوده.

انواع کم-توان ۵۵۵ نیز دردسترس است همچون ۷۵۵۵ و سیماس TLC555. قطعه ۷۵۵۵ تولید شد تا نویز کمتری نسبت به ۵۵۵ قدیمی به منبع تغذیه بدهد و تولیدکننده ادعا کرده‌است که در بیشتر استفاده‌ها نیازی به خازن دکاپلینگ نیست.

آی سی ۵۵۵ به آی سی تایمر نیز معروف است و انواع تایمرها و نوسان سازها را می توان به وسیله آن تحقق بخشید. مدار موجود به صورت نوسان ساز کار می کند وبا توجه به مقادیر C و R فرکانس نوسان را می توان تعیین کرد، بدین ترتیب که مدت زمان یک یا صفربودن پالسهای خروجی این آی سی با یک خازن تعیین می شود که همان مدت زمان شارژ ودشارژ شدن خازن توسط یک مقاومت است . با در اختیار داشتن مقادیر ظرفیت خازن و اندازه مقاومت، این زمانها را می توان با دقت زیاد محاسبه کرد. متاسفانه دانشجویان و مهندسان فقط از نحوه کار این آی سی با خبر هستند و از مدارات و استفاده های آن بی خبرند .

بخاطر آشنایی شما با طرز استفاده از آی سی ۵۵۵ ما ۵۰ مدار جالب که ۱۰۰ در صد عملی هستند را بصورت یک PDF به همراه یک مقاله فارسی در رابطه با عملکرد IC 555 برای شما آماده نموده ایم .

توضیحات بیشتر در مورد آی سی ۵۵۵ :

ولتاژ تغذیه IC چیزی بین ۵ تا ۱۵ ولت و حداکثر ۱۸ ولت است . خروجی این IC (پایه ۳) دارای دو سطح ولتاژ بالا ( نزدیک به VCC) و پائین ( نزدیک به GND) است .و باری را که تا ۲۰۰ میلی آمپر جریان بکشد ، می تواند تغذیه کند.از این رو مستقیما بسیاری از رله ها و یا بلندگوها و… رابدون استفاده از طبقات تقویت کننده جریان اضافی با این IC می توان تحریک نمود.برای بررسی نحوه کار IC ابتدا مدار داخلی آن را به صورت شکاتیک بررسی می کنیم.
الف)- تغذیه :
پایه ۸ به یک ولتاژ مثبت و پایه ۱ به زمین وصل می شود.تا تغذیه IC فراهم گردد (در شمای داخلی خطوط تغذیه فلیپ فلاپ ، مقایسه کننده ، بافر تقویت کننده جریان و VREF رسم نشده است)با توجه به شکل ولتاژ VCC روی سه عدد مقاومت ۵ کیلو اهمی (وجه تسمیه این IC یعنی ۵۵۵) تقسیم شده و با توجه به امپدانس ورودی زیاد مقایسه کننده ها ، ولتاژهای ۲/۳VCC و VCC/3 را به ترتیب در ورودی منفی تقویت کننده اول و ورودی مثبت مقایسه کننده دوم بوجود می آورد.
ب )- خروجی:
پایه ۳ از طریق یک تقویت کننده جریان ولتاژ خروجی فلیپ فلاپ را برای استفاده در خارج IC منتقل می کند.
ج)- تریگر:
چنانچه ولتاژ پایه ۲ از VCC/3 کمتر شود ،با توجه به ورودی های مقایسه کننده آنالوگ دوم خروجی این این مقایسه کننده بالا رفته و باعث ست شدن فلیپ فلاپ Q=1 ( که با لبه بالا رونده کار می کند)می گردد.یعنی خروجی فلیپ فلاپ یا خروجی خود IC در این حالت بالا می رود و حتی اگر ولتاژ پایه ۲ باز هم از VCC/3 بیشتر شود و خروجی مقایسه کننده پایین بیاید تغییری در خروجی مشاهده نمی شود.
د)-ترشولد :
چنانچه ولتاژ پایه ۶ از ۲/۳VCC ( یا ولتاژ پایه ۵( بیشتر شود ، با توجه به ورودی های مقایسه کننده ی اول ،خروجی مقایسه کننده High شده و فلیپ فلاپ را Reset و خروجی IC را صفر می کند.
ه )-دشارژ :
همانطور که از روی شکل پیداست، هنگامی که فلیپ فلاپ ست باشد خروجی Q’ فلیپ فلاپ ترانزیستور Q1 را قطع خواهد کرد (ولتاژ بیس صفر می شود)اما در هنگام Reset ترازیستور اشباع شده ، پایه ۷ به زمین وصل می شود . از این عمل بیشتر برای تخلیه خازن و رفتن به سیکل بعدی تایمینگ استفاده می شود .ولی بسته به نوع مدار و نظر طراح ، می تواند استفاده های دیگری هم داشته باشد .
و) کنترل ولتاژ:
اگر بخواهیم ولتاژ آستانه بالایی (ترشولد Vu ) و آستانه پایینی (تریگر Vl) موجود در ورودی منفی مقایسه کننده اول و ورودی مثبت مقایسه کننده دوم ،همان ۲/۳VCC و VCC/3 بماند با این پایه )۵( کاری نداریم فقط برای تثبیت تغییرات ناگهانی ولتاژ ( ناشی از عدم تثبیت تغذیه یا عوامل دیگر بخصوص در زمان تغییر وضعیت فلیپ فلاپ) این پایه را با یک خازن ۰٫۰۰۱ تا ۰٫۱ میکرو فاراد با کیفیت خوب وصل می کنیم .آزاد گذاشتن این پایه در فرکانس های کم و جاهائیکه منبع تغذیه دارای تثبیت خوبی است و نویز کم است ، اشکالی ندارد . و اما چنانچه بخواهیم ولتاژ های آستانه را خودمان تغییر داده یا کنترل کنیم با اعمال هر منبع ولتاژی ( با مقاومت داخلی در حدود کمتر از ۵ کیلو اهم) به پایه ۵ ،همان ولتاژ برابر Vu و نصف آن برابر Vlخواهد بود . از این پایه برای مدولاسیون پهنای پالس یا کنترل تاخیر بوسیله ولتاژ و. .. استفاده می شود .
ز) Reset:
پایه ۴ در صورت عدم استفاده معمولا با یک مقاومت یا به طور مستقیم به پایه ۸ (VCC) وصل میشود ، تا احتمالا نویز یا الکریسیته القائی باعث تحریک ناخواسته آن نشود .در صورتیکه بخواهیم از این پایه استفاده کنیم معمولا آن را با یک مقاومت به Vcc وصل می کنیم و هنگامیکه این پایه حتی برای یک لحظه زمین کنیم ،ترانزیستور Q2 اشباع شده Vref رابه فلیپ فلاپ اعمال کرده باعث رست شدن آن می شود . Reset شدن فلیپ فلاپ توسط پایه ۴ مستقل از وضعیت پایه های ۲و۶ بوده و خروجی IC حتما Low می شود

رابطه شگفت انگیز و زیبای ادیسون با مادرش!

مادرم کسی بود که زندگی مرا ساخت. او برای من بهترین، درست‌کارترین و معتمدترین آدم روی زمین بود و تنها به خاطر وجود او بود که احساس می‌کردم چیزی مرا به ادامه زندگی تشویق می‌کند. من هیچ‌گاه از او ناامید نشدم چون همیشه یک حامی تمام و کمال بود و در هیچ شرایطی امید مرا به ناامیدی تبدیل نکرد.

اینها جملات ادیسون هستند که همیشه و در هر شرایطی او آنها را بارها و بارها تکرار می‌کرد اما فکر می‌کنید چرا مادر ادیسون تا این حد روی سرنوشت، احساسات و افکار او تاثیر داشت؟ توماس هفت ساله بود که مدت 12 هفته به مدرسه رفت و در یک اتاق کوچک که 38 دانش‌آموز از سنین مختلف در آن بودند، درس خواند.

معلم او که بسیار بی‌صبر، بداخلاق و بدون مهارت بود و با 38 دانش‌آموز قد و نیم قد هم باید سر و کله می‌زد چندان از ادیسون خوشش نمی‌آمد چون از سوالات پیاپی او خسته شده بود و پاسخی برای آنها نداشت و ضمنا به نظر او ادیسون رفتاری خودمحور داشت که هیچ‌کس نمی‌توانست حریف آن شود.

معلم همیشه او را با لقب کله پوک بی‌خاصیت صدا می‌کرد در حالی که ذهن ادیسون سرشار از سوالات و نادانسته‌ها بود و همه می‌دانستند که او بسیار بزرگ‌تر از سن و سالش فکر می‌کند اما معلم او معتقد بود توماس پیش از حد فعالیت می‌کند که حتی بعدها بسیاری از متخصصان معتقد بودند او دچار بیش فعالی و کاهش تمرکز است.

این رفتارها و واکنش‌ها که در مدرسه نسبت به او ارایه می‌شد توماس را ناراحت کرده بود ولی مادرش اقدامی انجام داد که شاید در آن زمان بی‌معنا و بیهوده بود اما در اصل بسیار موثر و سرنوشت‌ساز شد. مادر که بسیار به توماس علاقه داشت و به گفته ادیسون زندگی او را ساخت شرایط را کاملا درک کرد و از اوضاع و احوال فرزندش و جو مدرسه به این نتیجه رسید که بهتر است فورا پسرش مدرسه را ترک کند و در عوض خودش در منزل مسوولیت تدریس او را به عهده گرفت چون حس می‌کرد محیط مدرسه نه تنها تاثیری مثبت روی او ندارد بلکه ممکن است راه را برای او ببندد.

مادر خیلی زود متوجه شده بود که به علت هوش سرشار پسرش این دیگران هستند که او را درک نمی‌کنند. به این ترتیب کتاب‌های مختلف از جمله انجیل را به او یاد داد.

عمده منابع آموزشی او در منزل از کتب موثق آن زمان بود. متاسفانه ماجرا به همین خوبی و خوشی ادامه پیدا نکرد چون توماس در همان سنین کودکی مشکل شنوایی پیدا کرد که دلیل آن مخملک و عفونت مکرر گوش بود اما مادر این موضوع را هم برای توماس به یک مشکل پیش پا افتاده تبدیل کرد و نگذاشت ناامیدی و یأس راه او را مسدود کند. ادیسون با همان ذهن پویا و جدی علاقه شدیدی به تاریخ و ادبیات انگلیسی پیدا کرد و دایم اشعار مختلف شعرای انگلیسی زبان را زمزمه می‌کرد.

در سن 11 سالگی، پدر و مادر او سعی کردند اشتهای وافر او را به دانستن از طریق آشنایی به کتابخانه محلی برطرف کنند چون او سرشار از سوالات مختلف بود و علاقه وافری به دانستن داشت. این تمایل آن‌قدر زیاد بود که توماس هر کتابی که در قفسه بود می‌خواند اما باز هم مادرش با درایت به موقع او را راهنمایی کرد تا در آنچه می‌خواند دقت نظر داشته و انتخاب کند و باز هم مادر بود که در جریان تمام کتب خوانده شده و یا موجود در کتابخانه قرار داشت.

به این ترتیب او در سن 12 سالگی مطالعه حدود 5 سری چند جلدی از کتب معتبر تاریخی، آناتومی، علوم و شیمی را تمام کرد. متاسفانه از این سن به بعد او با مشکلاتی روبه‌رو شد. مثلا علاقه شدیدی به فیزیک و قوانین نیوتن پیدا کرد اما مادر نتوانست با همان اندوخته‌های اندک از علم فیزیک ذهنش را پرورش داده و قدرت تفکر و آزمایش را در او ایجاد کند.

متاسفانه چون تحصیلات رسمی نداشت، نتوانست در مراحل پیشرفته‌تر علوم و مهندسی ادامه تحصیل بدهد اما باز هم مادر به کمکش شتافت و نگذاشت درمانده و ناامید شود.

به این ترتیب با تشویق‌های مکرر مادر او به این فکر افتاد که خودش آزمایش‌ها را انجام دهد. نکته قابل‌توجهی که در شخصیت توماس دیده می‌شد و تا آخر عمرش برای همه جالب بود صبر و حوصله بیش از حد او در حل مسایل و مشکلات بود که به گفته او از مادرش یاد گرفته بود.

در همان 12 سالگی رفتاری بزرگ‌منشانه داشت و از والدینش خواست که اجازه کار به او بدهند و باز هم والدین و به خصوص مادر با درایت کافی به او اجازه کار دادند چون حس می‌کردند با این اقدام به توماس کمک می‌کنند که هر چه زودتر بتواند آزمایشگاهی را که همیشه دوست داشت راه بیندازد

در سن 16 سالگی در حالی که 80 درصد شنوایی گوش راستش از بین رفته بود باز هم با تشویق‌های مادر توانست اولین اختراع خود را که تکرارکننده خودکار بود مطرح کند. این دستگاه سیگنال‌های تلگراف را منتقل می‌کرد و اجازه می‌داد هر کس سیگنال‌های موردنظر را با سرعت و سلیقه خود به صورت کد مورد نظر تبدیل و ترجمه کند و بعد از آن اختراعات گوناگون انجام داد که درنهایت به اختراع الکتریسیته رسید.

ادیسون می‌گوید: در مراحل مختلف آزمایشات و اختراعات بارها و بارها شکست می‌خوردم و حتی خرابی به بار می‌آمد اما می‌دانستم که تنها یک مکان مرا دوباره آرام کرده و به ادامه کار تشویق می‌کند و آن هم نزد مادرم بود. هیچ‌گاه مرا سرزنش و یا مسخره نکرد.

ناامیدم نکرد و فقط حمایت و پشتیبانی از او می‌دیدم. صبر من که زبانزد همه همکاران بود از مادر به من رسیده بود. او با درایت و راهکارهای عاقلانه و درست، زندگی مرا ساخت و من هم تا جایی که می‌توانستم دنیا را ساختم.

سرپیچ لامپ

لامپی که ادیسون ساخت، نه تنها از نظر فناوری مورد استفاده بلکه از نظر شکل نیز تفاوتی با لامپ های حرارتی امروزی نداشت.
شرکت ادیسون نه تنها خود لامپ که حتی سرپیچ آن را هم اختراع کرد و این سرپیچ ها تا به امروز بدون تغییر عمده به همان شکل اولیه باقی مانده اند و به سرپیچ ادیسونی مشهور اند .

سرپيچ وسيله ايست كه لامپها را به برق ورودي متصل مي كند. پس ابتدا لامپ ها را بسته به شرايط محيطي نگه داري مي كند و سپس سيم هاي حامل جريان برق ورودي مخصوص لامپ به ترمينال هاي موجود در سرپيچ متصل مي شود.به همان اندازه كه در لامپ ها تنوع وجود دارد سرپيچ ها نيز بسته به شرايط همان لامپ ها ساخته و عرضه مي شوند.

سرپيچ هاي موجود در بازار به 4 گروه اصلي از لحاظ اندازه تقسيم مي شوند

1-سرپيچ هاي كوچك(مخصوص لامپهاي چراغ قوه ايي) كه قطر سرپيچ آنها معمولا بين 5 الي 8 ميليمتر است

2-سرپيج هاي E14 (مخصوص گروه هاي لامپهاي شمع داني/يخچالي/شب خواب و ...كه قطر سرپيچ آنها 14 ميليمتر است.

3-سرپيچ هاي E27 (مخصوص گروه لامپهاي معمولي و پر مصرف خانگي كه بيشترين تنوع و مصرف را در بين سرپيچ ها دارد .بسته به شرايط محيطي در مدلهاي ديواري /آويز راكورد دار و بدون راكورد/لوستري/توكار/آزمايشگاهي/دفني/تونلي/و...

ساخته ميشود .

4-سرپيچ هاي E40(مخصوص لامپهايي كه قطر سرپيچ آنها 40 ميليمتر است كه بيشتر آنها از جنس سراميك و چيني ساخته ميشوند جهت لامپهاي گازي و ...

فروش انواع سرپیچ چینی و باكاليتي و (سرامیکی) با بهترین کیفیت در انواع مختلف E27, E40 ,E14,و... بصورت آویز (راکوردار) و تونلی جهت مصرف تولیدات روشنایی صنعتی و خانگی.

سرپیچ لامپ چینی (سرامیکي) تهيه شده از مواد اوايه مرغوب

سرپيچ آويز سرپيچ آويز راكورد دار سرپيچ آويز بدون راكورد سرپيچ لامپ كم مصرف
سایر مدل های سرپیچ:
سرپیچ e27 گریفدار راکورد سرخود
سرپیچ e27 راکورد برنجی
سرپیچ e27 بدون راکورد
سرپیچ e27 گریفدار با راکورد برنجی
سرپیچ e27 با راکورد سرخود
سرپیچ e14
سرپیچ e14 یخچالی

در این مطلب آموزش PDF یکی از بهترین نرم افزار های آموزشی و تحقیقاتی در زمینه برق و الکترونیک به صورت رایگان در اختیار شما عزیزان قرار خواهد گرفت.
اگر علاقه مند به برق و الکترونیک هستید و می خواهید روش ساخت مدارهای الکترونیکی و یا الکتریکی را بیاموزید نرم افزار ادیسون نسخه 4 یکی از گزینه های مطلوب در این زمینه است.

در این نرم افزار که مناسب دانشجویان و دانش آموزان است می توانید از قطعات الکترونیکی استفاده کنید و آنها را در یک مدار قرار دهید و معایب آن را بررسی و رفع نمایید و در نهایت کار آن را ببینید و در صورت لزوم آن را به صورت واقعی پیاده سازی نمایید.

در این نرم افزار بیش از صد مثال برای درک بهتر مفاهیم گنجانده شده است. می توانید از وسایل الکترونیکی مختلف چون باطری ، مقاومت ، دیود ، ترانزیستور و غیره استفاده کنید و آنها را بسادگی بکار ببرید.

از جمله موارد قابل ذکر در مورد نرم افزار ، محیط سه بعدی آن است که حس بهتری از آنچه می سازید به شما می دهد و این تجربه را ملموس تر خواهد کرد.

امکانات:

1=شبیه سازی آزمایشگاه 3 بعدی الکترونیک

2= طراحی مدارات کاربردی

3= تست و راه اندازی مدارات

4= محیطی ساده و جزاب

5= افکت های صدای جالب برای المانها

6=داشتن دستگاه های اندازه گیری و تولیدکننده

و......

دانلود فایل رایگان می باشد

در این مطلب یکی از بهترین نرم افزار های آموزشی و تحقیقاتی در زمینه برق و الکترونیک به صورت رایگان در اختیار شما عزیزان قرار خواهد گرفت.
اگر علاقه مند به برق و الکترونیک هستید و می خواهید روش ساخت مدارهای الکترونیکی و یا الکتریکی را بیاموزید نرم افزار ادیسون نسخه 4 یکی از گزینه های مطلوب در این زمینه است.

در این نرم افزار که مناسب دانشجویان و دانش آموزان است می توانید از قطعات الکترونیکی استفاده کنید و آنها را در یک مدار قرار دهید و معایب آن را بررسی و رفع نمایید و در نهایت کار آن را ببینید و در صورت لزوم آن را به صورت واقعی پیاده سازی نمایید.

در این نرم افزار بیش از صد مثال برای درک بهتر مفاهیم گنجانده شده است. می توانید از وسایل الکترونیکی مختلف چون باطری ، مقاومت ، دیود ، ترانزیستور و غیره استفاده کنید و آنها را بسادگی بکار ببرید.

از جمله موارد قابل ذکر در مورد نرم افزار ، محیط سه بعدی آن است که حس بهتری از آنچه می سازید به شما می دهد و این تجربه را ملموس تر خواهد کرد.

امکانات:

1=شبیه سازی آزمایشگاه 3 بعدی الکترونیک

2= طراحی مدارات کاربردی

3= تست و راه اندازی مدارات

4= محیطی ساده و جزاب

5= افکت های صدای جالب برای المانها

6=داشتن دستگاه های اندازه گیری و تولیدکننده

و......

دانلود فایل رایگان می باشد

نیکولا تسلا و ادیسون

روزی جوانی با یک توصیه نامه استخدام به دفتر ادیسون وارد شد. استاد این جوان در توصیه نامه خود نوشته بود: «تنها دو نفر را می شناسم که الکتریسیته را به خوبی درک کرده باشند، یکی توماس ادیسون و دیگری همین جوان».

این دانشمند جوان که در آزمایشگاه ادیسون مشغول به کار شد نیکلا تسلا نام داشت. تسلا و ادیسون هیچگاه با هم سر سازش نداشتند، نه فقط در روابط شخصی که در نحوه کار نیز در تضاد کامل بودند. شاید تفاوت این دو را بتوان از این نقل قول تسلا در مورد ادیسون دریافت که گفته بود: «من همیشه از توجه بسیار زیاد ادیسون به جزئیات بی اهمیت افسوس می خوردم.

او اگر در یک انبار کاه یک سوزن را گم می کرد، با دقت تمام، تک تک آن کاه ها را کنار می زد تا آن سوزن را بیابد». البته تسلا هم به شخصه از آن سوزن نمی گذشت، فقط چون شناخت بهتری از میدان های الکتریکی و مغناطیسی به نسبت ادیسون داشت، از یک آهن ربا برای گرفتن سوزن استفاده می کرد! در نهایت، ادیسون پس از مدتی تسلا را از شرکت خود بیرون کرد.

شاید یکی از بزرگترین اشتباهات عمر ادیسون، درگیری با این جوان و بیرون انداختن او از شرکت خود بود. چرا که بعدها همین جوان یکی از دلایل فروریختن امپراتوری برقی ادیسون بود. ادیسون در شبکه برق خود از برق جریان مستقیم بهره می برد. برق جریان مستقیم در انتقال نیرو به فواصل طولانی مشکل داشت و به دلیل افت ولتاژ در شبکه، برای رسیدن برق مناسب به مصرف کننده نهایی در فاصله های دور باید ولتاژ را تا اندازه خطرناکی بالا می بردند و ژنراتورهای برق را هم نزدیک به یکدیگر قرار دهند.

تسلا که از شرکت ادیسون اخراج شده بود، توانست ژنراتورهای برق جریان متناوب را برای مصرف در شبکه برق اختراع کند. این طرح را شرکت وستینگهاوس خرید و با راه اندازی چهار ژنراتور تسلا در آبشار نیاگارا، شبکه برق متناوب را راه اندازی کرد. بعد از گذشت چند سال، به رغم مخالفت های ادیسون که امپراتوری خود را در حال فروپاشی می دید، شبکه برق متناوب به دلیل مزایای خود به نسبت برق مستقیم همه گیر شد و پایانی گردید بر سیستم برق جریان مستقیم ژنراتورهای ادیسون. هرچند بعدها تسلا از انتقام جویی ادیسون در امان نماند و سرانجام در حالی که وستینگهاوس با هماهنگی ادیسون او را از حقوقش محروم ساخته بود، در هتلی در نیویورک در فقر و گمنامی مرد

زندگینامه کامل توماس ادیسون

توماس الوا ادیسون (۱۱ فوریه ۱۸۴۷ – ۱۸ اکتبر ۱۹۳۱) مخترع و بازرگانی آمریکایی بود. او وسایل گوناگونی را طراحی یا کامل کرد که مهم ترین و معروفترین آنها لامپ الکتریکی است. 

ادیسون در طول حیات علمی خویش توانست ۲۵۰۰ امتیاز اختراع را در ایالات متحدهٔ آمریکا، بریتانیا، فرانسه و آلمان به نام خود ثبت کند که رقمی حیرت انگیز و باورنکردنی به نظر می رسد. حقیقت این است که بیشتر اختراعات وی تکمیل شدهٔ کارهای دانشمندان پیشین بودند و ادیسون کارمندان و متخصصان پرشماری در کنار خود داشت که در پیشبرد تحقیقات و به سرانجام رسانیدن نوآوری هایش یاریش می کردند. دهنی ذغالی تلفن،ماشین تکثیر، میکروفن، گرامافون، دیکتافون، کینتوسکوپ (نوعی دستگاه نمایش فیلم)، دینام موتور و لاستیک مصنوعی از جمله مواد و وسایلی هستند که بدست ادیسون و همکارانش ابداع یا اصلاح شدند.

ادیسون از اولین مخترعانی بود که توانست با موفقیت بسیاری از اختراعات خود را به تولید انبوه برساند. توماس ادیسون در شهر میلان ایالت اوهایو متولد شد و سال های کودکی را در پورت هِرون میشیگان بسر برد.«آل» بیش از یک سال نتوانست به مدرسه برود و دوران نوجوانی را با کارهایی چون فروختن ساندویچ و آب نبات در کنار ریل قطار و یا سبزی فروشی گذراند. او که برای فروش اجناس خود مرتباً با ترن میان پورت هرون و دیترویت در رفت و آمد بود، توانست از شرکت راه آهن نمایندگی توزیع یک روزنامهٔ دیترویتی را بدست آورد. با پس انداز پول حاصل از فروش روزنامه، آل توانست یک ماشین چاپ دست دوم خریداری کند. او دستگاهش را در یک واگن بارکشی نصب کرد و در سن پانزده سالگی اولین شماره ی روزنامهٔ خود را با نام «ویکلی هرالد» منتشر ساخت. این نشریه که تمام کارهایش را ادیسون خود انجام می داد، نخستین و تنها روزنامه ای بود که در یک قطار در حال حرکت حروفچینی و چاپ می شد. در سال ۱۸۶۲ م. وی اتفاقاً با تلگراف که در آن زمان وسیلهٔ نوظهوری بود آشنا شد و با وجود کم شنوایی چندی بعد توانست در ادارهٔ راه آهن به عنوان تلگرافچی شغلی برای خود بیابد و با تمرین زیاد یکی از چابک دست ترین مأموران تلگراف در آمریکا شود. ادیسون هنگامی که فقط بیست و یک سال داشت، اولین اختراع خود را که یک دستگاه الکتریکی شمارش آراء بود عرضه کرد. آن دستگاه فروش نرفت و او تصمیم گرفت که دیگر تا احتیاج و تقاضای عامه ایجاب نکند به فکر اختراع دیگری نیافتد . در سال ۱۸۶۹ م. ادیسون که ادارهٔ راه آهن را ترک کرده بود، به عنوان سرپرست فنی به استخدام یک مؤسسهٔ صرافی بزرگ در نیویورک در آمد.

در این مقام او توانست نخستین اختراع موفقش را که نوعی تلگراف چاپی بود، به نام خود ثبت کند. تلگراف ادیسون برخلاف انواع رایج که علائم مورس را به صورت صداهای کوتاه و کشیده به گوش اپراتور می رسانیدند، آنها را به شکل خط و نقطه بر روی نوار کاغذی چاپ می کرد. او حق امتیاز اختراعش را در مقابل چهل هزار دلار به مدیر صرافخانه واگذار کرد و با پول آن در شهر نیوآرک ایالت نیوجرسی یک کارگاه تحقیقاتی برای خود برپا نمود. در محل جدید او علاوه بر تکمیل لوازم جانبی تلگراف، یک سامانهٔ پیشرفتهٔ نمایشگر اطلاعات بورس را طراحی کرد که سود هنگفتی از آن حاصل آمد. ادیسون مدتها این فکر را در سرداشت که کارگاهش را به محل بازتر و بزرگ تری منتقل کند. با فراهم شدن سرمایهٔ کافی، سرانجام در سال ۱۸۷۶ م. در منطقهٔ «منلوپارک» نیوجرسی یک لابراتوار پژوهشی مجهز بنیاد نهاد و گروهی از افراد لایق و مستعد را به همکاری فراخواند. تأسیس این آزمایشگاه نقطهٔ عطفی در رشته فعالیت های ادیسون و از بزرگ ترین ابتکارهای او به شمار می رود. آزمایشگاه منلو پارک نخستین مؤسسه ای بود که منحصراً با هدف تولید و تکمیل ابداعات علمی برپا شد و آن را باید نمونهٔ اولیهٔ آزمایشگاه های تحقیقاتی بزرگی دانست که از آن پس تمام صنایع مهم در کنار کارگاه های خود ایجاد کردند.

 

در سایهٔ نظارت و سازماندهی توماس ادیسون و کار گروهی کارمندان وی صدها اختراع کوچک و بزرگ در این مؤسسه به ثمر رسیدند که البته همگی به نام ادیسون تمام شدند. از قدیم الایام، داشتن وسیله ای که بتوان با آن صدا را ضبط کرد از آرزوهای بشر بوده است. قبل از آنکه توجه ادیسون به این مقوله جلب شود، لئون اسکوت مارتین ویل فرانسوی (۱۸۵۷ م.) و دیگران تحقیقاتی کرده و گام هایی در این راه برداشته بودند؛ اما دستگاه های آنها عملا ً قابل استفاده نبود زیرا تنها با یک دور گوش دادن، صدای ضبط شده از بین می رفت. در سال ۱۸۷۷ م. ادیسون موفق به ساخت وسیله ای شد که واقعاً کار می کرد؛ یعنی می توانست صدا را ضبط و دو تا سه بار پخش کند. «ضبط صوت» ادیسون که فونوگراف (آوانگار) نام گرفته بود، ساختمانی ساده داشت: استوانه ای فلزی بود با یک دستهٔ گرداننده که در یک انتهای آن سوزنی همراه با یک بوق تعبیه شده بود. وقتی کسی استوانه را می چرخاند و درون بوق صحبت می کرد، بر اثر ارتعاش سوزن، روی ورقهٔ نازک حلبی ِدور استوانه خراش هایی می افتاد. برای شنیدن صدای ضبط شده نیز کافی بود سوزن را به ابتدای مسیر برگردانده و دوباره استوانه را به چرخش در آورند. کیفیت صدا البته بسیار پایین بود و صفحه حلبی هم پس از چند بار استفاده خراب می شد. با اینحال همین وسیله ابتدایی در نظر مردم بسیار شگفت انگیز می نمود و بشدت مورد استقبال قرار گرفت. روزنامه ها ادیسون را «جادوگر منلوپارک» لقب دادند. حتی دولت رسماً وی را به واشینگتن دعوت کرد تا اختراعش را در برابر مقامات به نمایش بگذارد. ده سال بعد (۱۸۸۷ م.) ادیسون (یا به روایتی الکساندر گراهام بل)، استوانهٔ مومی را جایگزین ورق حلبی کرد و بالاخره امیل برلینر مخترع آمریکایی آلمانی تبار با تبدیل استوانهٔ مومی به صفحهٔ پلاستیکی، گرامافون را به شکل امروزی درآورد. سابقهٔ سیستم روشنایی الکتریکی به اواسط قرن نوزدهم می رسد. در سال ۱۸۵۴ م. هاینریش گوبل نخستین لامپ برق را اختراع کرد که حدود چهارصد ساعت نور می داد اما آن را به نام خود به ثبت نرساند. پس از وی جیمز وودوارد، ویلیام سایر، متیو ایوانز (۱۸۷۵ م.) و جوزف سووان (۱۸۷۸ م.) مدل های دیگر چراغ های ا لکتریکی را ارائه کردند. کمی پیش از آنکه ادیسون نیز وارد این عرصهٔ جدید شود، والیس صنعتگر آمریکایی نوعی چراغ برق را روانهٔ بازارکرده بود که نمونه ای از آن به دست ادیسون رسید (۱۸۷۸ م.).

دستگاه والیس تشکیل می شد از چارچوبی با یک حباب و دو میلهٔ فلزی متحرک که به هر کدام تکه ذغالی متصل بود .عبور جریان برق از میله ها باعث می شد که دو قطعه ذغال بسوزند و میانشان قوس الکتریکی بسیار درخشانی به رنگ آبی پدیدار شود. این چراغ الکتریکی ابتدایی بازده پایینی داشت زیرا مصرف برق آن زیاد و عمر ذغال هایش کم بود. با این وجود، ادیسون که به اهمیت اختراع والیس پی برده بود، تصمیم گرفت آن را اصلاح کند و به جای ذغال مادهٔ مناسب تری بیابد که با برق کمتر مدت درازی روشنایی بدهد و به مرور زمان نسوزد و از بین نرود. پس از یک سال تلاش بی وقفه و آزمایش صدها مادهٔ گوناگون، سرانجام ادیسون و همکارانش توانستند با خالی کردن هوای داخل حباب و استفاده از نخ معمولی کربونیزه (ذغالی شده) لامپی بسازند که تا چهل ساعت نور بدهد. این موفقیت اولیه موجب شد تا آنها با پشتکار بیشتری به تحقیقات خود ادامه دهند و زمانیکه موفق شدند عمر متوسط چراغ برق را به پانصد ساعت برسانند، ادیسون تشخیص داد که زمان مناسب برای نمایش آن فرا رسیده است. او از روزنامه نگاران و صاحبان سرمایه دعوت کرد تا در شب ۳۱ دسامبر ۱۸۷۹ م. برای دیدن اختراع جدیدش به منلوپارک بیایند. به دستور او آزمایشگاه و اطراف آن را با صدها لامپ برق آراستند بطوریکه محوطهٔ منلوپارک و جادهٔ منتهی به آن غرق در نور شده بود. ادیسون میهمانان خود را با چیزی روبرو کرده بود که برایشان سابقه نداشت. منظرهٔ لامپ های نورانی بازدیدکنندگان را به شدت تحت تأثیر قرار داد؛ بطوریکه وقتی ادیسون نقشهٔ خود را برای تأسیس یک کارخانهٔ بزرگ الکتریسیته در نیویورک مطرح کرد پیشنهادش با استقبال گرم سرمایه داران حاضر روبرو شد. در ۲۷ ژانویه ۱۸۸۰ م. ادیسون تقاضانامهٔ دریافت امتیاز اختراع «لامپ روشنایی الکتریکی» را به ادارهٔ اختراعات آمریکا تسلیم کرد اما با درخواستش موافقت نشد. کارشناسان سازمان معتقد بودند که طراحی و ساخت لامپ ادیسون بر مبنای مطالعات ویلیام سایر انجام شده است؛ بنابراین تنها امتیاز اختراع رشتهٔ ذغالی شده پرمقاومت (مادهٔ تولیدکنندهٔ نور لامپ ) به ادیسون تعلق گرفت. در ۱۳ فوریه ۱۸۸۰ م. وی به کشف یک پدیدهٔ مهم فیزیکی نائل آمد که اکنون به اثر ادیسون معروف است. دو سال پس از نمایش عمومی لامپ الکتریکی، (۱۸۸۲ م.) ساختمان کارخانهٔ مرکزی تولید برق موسوم به «ایستگاه پرل استر ی‍ت» به پایان رسید و در چهارم سپتامبر همان سال نخستین سیستم توزیع نیروی الکتریسیته در جهان با قدرت ۱۱۰ ولت و ۵۹ مشتری در پایین محلهٔ منهتن به دست ادیسون افتتاح گردید.

چندی بعد ادیسون کوشید تا حق امتیاز لامپ برق را در بریتانیا از آن خود کند و بر رقیبش جوزف سووان – که مستقل از ادیسون موفق به اختراع لامپ حرارتی ِرشته کربنی شده بود- پیروز شود اما پس از یک دعوای حقوقی بی حاصل، دو طرف با یکدیگر به توافق رسیدند و برای بهره مند شدن از منافع اختراعشان در بریتانیا شرکت «ادیسووان» را تأسیس کردند. این شرکت در سال ۱۸۹۲ م. جزئی از کمپانی بزرگ جنرال الکتریک (متعلق به ادیسون) گردید. همانطور که گفته شد، بیشتر اختراعات ادیسون حاصل تکمیل ایده های دیگران و کار دسته جمعی گروه بزرگی از تکنسین ها و کارمندانی بود که تحت نظارت او به تحقیق و آزمایش می پرداختند. لویس لاتیمر دستیار آفریقایی-آمریکایی ادیسون که در پروژهٔ چراغ الکتریکی نقش مهمی داشت، از جملهٔ این افراد است.اگر امروز کمتر نامی از کسانی مانند او به میان می آید، به این دلیل است که ادیسون غالبا همکاران خود را در افتخار و اعتبار اختراعاتش سهیم نمی کرد. با این همه شکی نیست که بدون قدرت سازماندهی و خصوصاً همت بلند ادیسون دست یافتن به این همه موفقیت ممکن نبود. نیکلا تسلا فیزیکدان بزرگ و یکی از همکاران ادیسون دربارهٔ روش او برای حل مسائل می نویسد: «اگر ادیسون می خواست سوزنی را در انبار کاهی پیدا کند، با پشتکارفراوان دانه به دانه رشته های کاه را کنار می زد تا بالاخره سوزن نمایان شود. بارها با تأسف شاهد بودم که چگونه بخش اعظم وقت و انرژی او صرف یافتن یک فرمول جزئی یا انجام دادن محاسبه ای کوچک می شد.» ادیسون خود نیز در این باره گفته است: «نوآوری عبارت است از یک درصد الهام روح و نود و نه درصد عرق ریختن و تلاش کردن.» تسلا دانشمندی شایسته و بهترین کارمند ادیسون بود. او ابتدا از طرف ادیسون مأمور شده بود تا راه های توسعهٔ سیستم های جریان مستقیم (DC) را بررسی کند اما چون پس از پایان کار ادیسون تعهدات مالی خود را زیر پا گذاشت تسلا تصمیم به ترک شرکت او گرفت. با پذیرش استعفای تسلا، ادیسون مرتکب اشتباه بزرگی شد چرا که چندی بعد تسلا با کشف جریان متناوب (AC) در برابر امپراتوری ادیسون و سیستم DC او قد علم کرد. او با حمایت جرج وستینگهاوس کارخانه دار معروف سامانه های چندفازی توزیع برق را برپایهٔ جریان AC تکامل بخشید که بسیار کارآمدتر از سیستم ادیسون بود. با وجود تبلیغات منفی جنرال الکتریک، جریان AC روز به روز رواج بیشتری یافت و سرانجام سلطه ادیسون را بر بازار صنایع الکتریکی درهم شکست. در سال ۱۸۸۹م. یکی از کارمندان شرکت ادیسون به اسم ویلیام کندی لوری دیکسون نوعی دستگاه نمایش فیلم اختراع کرد که پنج سال بعد(۱۸۹۴م.) با نام تجاری کینه توسکوپ (متحرک نما) در نیویورک به معرض نمایش گذاشته شد. کینه توسکوپ دستگاهی بود که هرکس از سوراخ آن به درون می نگریست و دسته ای را می چرخاند، تصاویر متحرکی را مشاهده می کرد. این وسیله ابتدا به عنوان مکمل گرامافون و برای رونق بخشیدن به بازار آن طراحی شده بود وهدف آن بود که با افزودن امکان تماشای عکس متحرک، بر جذابیت گرامافون نزد خریداران افزوده شود. با وجود اهمیت این اختراع، ادیسون یا دیکسون را نمی توان پایه گذار سینما دانست؛ کینه توسکوپ آنها بیشتر به ماشین «شهر فرنگ» شبیه بود و دریک زمان بیش از یک نفر نمی توانست از آن استفاده کند. چنین دستگاهی در عصر جدید که تودهٔ مردم به هیجان و سرگرمی های دسته جمعی نیاز داشتند چندان به کار نمی آمد. ایدهٔ بزرگ کردن تصاویر و بکارگیری پردهٔ نمایش هرگز به ذهن ادیسون نرسید چون همانطور که گفتیم از اختراع کینه توسکوپ مقصود دیگری داشت ولی حدود یک سال بعد لویی لومیر صنعتگر ثروتمند فرانسوی با ساختن دوربین فیلم برداری و پروژکتور و افتتاح اولین سالن سینما در گراند کافه پاریس (۲۸ دسامبر ۱۸۹۵م.)

نخستین گام ها را برای علاقمند کردن مردم به این پدیدهٔ نو برداشت. پس از گذشت چند سال، سالن های نمایش فیلم در اروپا و آمریکا آنقدر فراوان شده بود که ادیسون نیز چاره ای جز پیوستن به این جریان و کنار گذاشتن سینمای تک نفره اش ندید. ادیسون در تبدیل سینما به رسانه ای همگانی و صنعتی سودآور نقش مؤثری ایفا کرده است. فیلم استاندارد ۳۵ میلیمتری با چهار روزنه در لبهٔ هر فریم که هنوز مورد استفاده قرار می گیرد از یادگارهای ادیسون است. وی همچنین مؤسس اولین استودیوی فیلمسازی دنیا (بلک ماریا در ایالت نیوجرسی) است. نخستین فیلم کپی رایت شدهٔ تاریخ سینما با عنوان «عطسهٔ فرد اُت» در این استودیو ساخته شد. در اول فوریه ۱۸۹۳م. ادیسون ساختمان «بلک ماریا» نخستین استودیوی تصاویر متحرک را در وست اورنج ِ نیوجرسی به پایان برد. او کوشید تا اختراع دوربین فیلم برداری را تماماً به خود نسبت دهد و حق استفادهٔ انحصاری از آن را به دست آورد اما در ۱۰ مارس ۱۹۰۲م. ادعای او در یک دادگاه استیناف ایالات متحده رد شد. در ۱۸۹۴م. او در زمینهٔ ترکیب فیلم و صدا تحقیقاتی انجام داد که سرانجام به اختراع کینه توفون انجامید. این دستگاه که ترکیب ناجوری از کینه توسکوپ و گرامافون استوانه ای بود با استقبال مردم مواجه نشد. در ۶ ژانویه ۱۹۳۱م. ادیسون درخواست نامهٔ ثبت آخرین اختراع خود «وسیله نگهدارندهٔ اشیاء هنگام آبکاری» را به ادارهٔ اختراعات فرستاد اما پیش از دریافت پاسخ در اواخر همان سال در سن ۸۴ سالگی درگذشت

شکست یا پیروزی را از ادیسون یادبگیریم

در همه حال و همه وقت و برای هر کسی رخ می دهد و بسته به نحوه واکنش ما در برابر آن می تواند تاثیر ناخوشایندی بر ما داشته باشد.

شکست، مثل خیلی چیزهای دیگر، چیزیست که در طی سالها به آن خو گرفته ایم. برای برخی از مردم، شکست بخشی از فرآیند زندگی و عادتیست که در آنها ریشه دوانده و بدون طرز فکر صحیح، راه فراری برای خلاصی از آن نمی یابند.

بزرگترین نمونه از این دست وقتی که صحبت از شکست به میان می آید توماس ادیسون مخترع امریکایی ست.

او بیش از 10000 بار (هنور از این رقم متحیرم) هنگام اختراع لامپ حبابدار شکست خورد.

این موضوع او را به نمونه کاملی از پشتکار و استقامت تبدیل کرد.

البته بسیاری از آزمایشات به نظر ناامیدکننده و بیهوده می آمد و همکارانش می خواستند تسلیم شوند ولی او هرگز.

خیلی از اطرافیان به او می گفتند که دارد وقتش را تلف می کند، و ایمان و اعتماد به نفس او هم گاهی در شرف از دست رفتن بود، ولی او بر آنها پیروز شد. چندین بار.

ثمره ی تلاش او ثبت 1093 اختراع بود، از جمله لامپ حبابدار، گرامافون، دستگاه نمایش فیلم، تلگراف، ماشین تایپ و تلفن و بسیاری چیزهای دیگر که امروزه بدون آنها نمی توانیم زندگی کنیم.

اگر او و دیگر مردان بزرگ در تاریخ – رهبران، دانشمندان، بازرگانان، مخترعین و مانند اینها – نبودند ما امروز چیزهایی مثل برق، آب لوله کشی، خودروها، تلویزیون، کامپیوتر و نظایر اینها که زندگی را برایمان راحت و آسان می سازند نداشتیم. اگر هر کدام از آنها امیدشان را در آزمایش چیزهای جدید، ایجاد تحول جهانی و کمک به مردم از دست می دادند تصور کنید دنیای ما چگونه بود. فقط تصور کنید…

برای پیروز شدن و پیروی از رویاهایمان باید مفهوم شکست را کاملاً درک کرده و بفهمیم.

بنابراین نگاهی می اندازیم به سخنان توماس ادیسون و طرز فکر او را بررسی می کنیم.
1 . “من شکست نخوردم. فقط 10000 راه پیدا کردم که جواب نداد.”

او شکست را می پذیرد. او از دیده ی مثبت به آن نگاه می کند و به این نتیجه می رسد که شکست هم مثل موفقیت چیزی کاملاً طبیعی و عادی است. و بهمین علت لازم است نحوه رویارویی با شکست را بیاموزیم قبل از اینکه نحوه موفق شدن را بیاموزیم.
2 . “بزرگترین ضعف ما تسلیم شدن است. بهترین و مطمئن ترین راه موفقیت این است که همیشه فقط یکبار دیگر تلاش کنیم.”

تسلیم شدن دلیل توقف بسیاری از مردم در دستیابی به موفقیت، سربلندی و تحول این جهان است.

تسلیم شدن حالتی ست که ذهنمان پرچم سفید را بالا می برد. چون برایمان آسانتر است که ادامه ندهیم، یکبار دیگر سعی نکنیم و فقط به حرف مخالفان گوش کنیم.

اما ما می توانیم بر این حالت غلبه کنیم و باورهایمان را حفظ کنیم چون هر چیزی در اطرافمان نمونه ای ست از تحمل، بردباری، پشتکار و تسلیم نشدن.

پاسخ این است که فقط یکبار دیگر تلاش کنیم.

کارتان را انجام دهید بدون اینکه زیاد فکر کنید، بدون اینکه زیاد تجزیه تحلیل کنید، بدون اینکه به دیگران گوش کنید و بدون اینکه از شکست مجدد بترسید. فقط کارتان را انجام دهید.
3 . “نبوغ تشکیل شده است از یک درصد استعداد و نود و نه درصد عرق ریختن.”

بخاطر داشته باشید که موضوع این نیست که تاکنون چه موفقیتهایی داشته اید، چه تجربه هایی و چه تحصیلاتی دارید و از کجا آمده اید و به کجا می روید. شما با کار سخت و تلاش می توانید به تمام خواسته هایتان برسید.

کار سخت بهمراه تمرکز، همیشه نتایج قابل توجهی به بار می آورد. بنابراین عرق ریختن و موفقیت با هم می آیند.
4 . “راهی هست که بشود کاری را بهتر انجام داد – آن را پیدا کنید.”

بعنوان یک انسان می توانیم جسم و ذهن خود را به هر شکل که بخواهیم تغییر دهیم. آسان نیست، ولی هنگامیکه اینکار را در جهت صحیح انجام دادیم، دیگر هیچ چیز جلودار ما نیست.

هر کاری که می کنیم، همیشه راهی برای بهتر انجام دادن آن هست.

بدنیا آمدیم تا رشد کنیم، پیشرفت کنیم و تکامل یابیم و بهمین خاطر است که اگر واقعاً دنبال چیزی هستیم باید دوباره و چندباره تلاش کنیم.
5 . “اگرمی خواستم کاری که برایم باارزش بود را به نتیجه برسانم، آنقدر آزمایش می کردم تا به آن نتیجه برسم.”

باید بدانید که آیا ایده شما ارزشمند است یا خیر. و اگر ارزشمند است – هرگز تسلیم نشوید تا اینکه موفق شوید.

ابتدا آن را در ذهنتان خلق کنید، در ذهن خود به موفقیت برسید سپس عملاً اقدام کنید.

آنگاه پس از تلاش فراوان و صرف وقت و انرژی، آرام آرام به نتیجه مورد نظرتان خواهید رسید. ایده شما به واقعیت تبدیل می شود و لحظه ای که می بینید دیگران از ساخته ی شما استفاده می کنند و اینکه چگونه زندگی شان را بهتر می کند – در خواهید یافت که شیرینی این لحظات ارزش آن تلاشها را داشت.
6 . “دانش ما از هر چیز به اندازه ی یک بر صد میلیون هم نیست.”

بدانید و بپذیرید که خیلی چیزها را نمی دانید و خیلی چیزهای بیشتر را باید بیاموزید.

هر بار که تلاش می کنید، امکان دارد شکست بخورید چون دانش تان در انجام صحیح آن کار کم است. اما قابل اصلاح است.

می توانید هر روز چیزهای جدیدی بیاموزید و تمام سعی خود را بکنید و در رشته خود متخصص شوید. آنگاه می فهمید که دقیقاً چه باید بکنید و چگونه باید عمل کنید و این بار دیگر شکستی در کار نخواهد بود.
نتیجه گیری

شاید روزها بدون استراحت کار کنید، ولی اگر تمرکز نداشته باشید فقط وقت خود را تلف کردید. گاهی اوقات با یک ساعت تمرکز در روز می توانید به بهترین نتایج برسید.

دفعه دیگری که خواستید کاری بکنید این سخنان را به خاطر بیاورید. بدانید که شکست هم مثل موفقیت یک حالت ذهنی ست، و می توانیم آن را در کنترل خود داشته باشیم.

بدون شکست، موفقیت امکانپذیر نیست. رابطه آنها زمانی قابل درک است که ما ابتدا شکست را بپذیریم سپس به موفقیت برسیم.

اینک خلاصه ای از درسهای توماس ادیسون را که دوست دارد هر نسلی آن را بیاموزد بیان می کنم:

شکست را بپذیرید؛
هرگز تسلیم نشوید؛
سخت کار کنید؛
راه بهتری پیدا کنید؛
آنقدر تلاش کنید تا موفق شوید؛
یاد بگیرید و پیشرفت کنید تا دیگر بار شکست نخورید؛
تمرکز کنید؛

تاریخچه برق استان آذربایجان غربی

در حدود سال 1305 هجری شمسی ( 1926 میلادی ) یکی از سرمایه داران خوشفکر و خوشنام ارومیه به نام آقای « محمد حسین دیلمقانی» پس از سفر به آلمان ، به اندیشه ایجاد نیروگاه برقی در ارومیه افتاد . این شخص توربین آبی کوچکی را از آلمان خریداری کرده و به همراه یک متخصص آلمانی به ارومیه آوردند . این توربین حدود 40 کیلووات قدرت داشت که روزها برای تخته بری و شبها برای روشنایی به کار گرفته می شد .

 

باتوجه‌به وضعیت گذشته برق در شهرستانهای ایران ، توربین آبی ارومیه اولین توربین آبی استفاده شده در ایران است . حدود سی سال پس از احداث اولین نیروگاه برق دیزلی در تهران ( 1284 هـ . ش ) در سال 1314 اولین نیروگاه برق دیزلی با قدرت اولیه 110 کیلووات به همت مرحوم « حاج غفار خویی » در شهر ارومیه احداث شده و شروع به فروش انشعاب برق نمود که به تدریج با افزودن چند دیزل ژنراتور دیگر قدرت این نیروگاه تا 1700 کیلووات افزایش یافت .

در سال 1340 شهرداری ارومیه نیز نیروگاه دیزلی با قدرتی حدود 1500 کیلووات را راه اندازی نمود . به موازات آن در سایر شهرستانهای استان نیز نیروگاههایی احداث شد که از آن بین می توان به اولین نیروگاه کوچک مهاباد با قدرت اولیه 30 کیلووات اشاره نمود . طبق اطلاعات دریافتی ، در شهرستان سلماس قبل از زلزله سال 1309 نیروی برق وجود داشت ولی مدارک مستندی موجود نیست و اولین پرونده موجود برق در شهرستان سلماس به سال 1326 باز می گردد . قبل از سال 1345 شهرستانهای ارومیه ، ماکو ، خوی ، نقده ، مهاباد ، میاندوآب و بوکان دارای نیروگاههای تولید برق بودند .

پس از تشکیل شرکت برق منطقه ای آذربایجان غربی در سال 1345 نیروگاههای متعلق به بخش خصوصی و شهرداریها به شرکت مزبور تحویل گردید و شرکت ضمن توسعه نیروگاههای موجود و احداث نیروگاههای جدید ، برنامه ریزی لازم جهت تأمین برق مشترکین و توسعه و ترمیم شبکه‌های برق رسانی به عمل آورد .

در سال 1352 پس از تکمیل خط 132 کیلووات دور دریاچه ارومیه که به شبکه سراسری وصل می شد ، پستهای 20/132 کیلووات شهرستانهای ارومیه ، سلماس ، خوی ، مهاباد ، میاندوآب و نقده مورد بهره برداری قرارگرفت و به این‌ترتیب‌در استان آذربایجان غربی تامین برق از طریق شبکه‌سراسری مقدور گردید. از اواخر سال 1358 عملیات احداث نیروگاه گازی ارومیه به ظرفیت اسمی 30*2 و قدرت بهره‌برداری 22*2 مگاوات شروع و در سال360به مرحله بهره‌برداری رسید. همچنین نیروگاه سیکل ترکیبی خوی شامل دو بخش گاز و بخار می باشد که از شهریور سال 77 دو واحد گازی آن به ظرفیت اسمی 4/123*2 مگاوات و قدرت بهره برداری 15*2 مگاوات وارد شبکه گردید و اکنون با راه‌اندازی ایستگاه گاز به صورت BASE مورد بهره برداری قرار گرفته است. از مرداد ماه سال 1371 شرکت توزیع نیروی برق آذربایجان غربی به عنوان اولین شرکت توزیع در سطح کشور عملاً فعالیت خود را در زمینه‌های مختلف برق رسانی اعم از نقاط شهری و روستایی و نگهداری و تعمیرات و گسترش شبکه‌های موجود شروع نموده است .

 

2ـ تقسیم بندی جغرافیایی شهرهای استان به تفکیک نواحی تحت مدیریت شرکت توزیع نیروی برق استان :

شرکت توزیع نیروی برق استان آذربایجان غربی ، استان را به 10 ناحیه ارومیه ، بوکان ، پیرانشهر ، خوی ، سردشت ، سلماس ، ماکو ، مهاباد ، میاندوآب و نقده تقسیم بندی نموده است که این نواحی 23 شهر استان را تحت حوزه نفوذ خود قرار داده اند .

 

 

تقسیم بندی جغرافیایی شهرهای استان به تفکیک نواحی تحت مدیریت شبکه

ردیف نام ناحیه شهرهای تحت پوشش

1 ارومیه ارومیه ، نوشین شهر ، قوشچی

2 بوکان بوکان

3 پیرانشهر پیرانشهر

4 خوی خوی ، فیرورق ، قره ضیاءالدین

5 سردشت سردشت

6 سلماس سلماس ، تازه شهر

7 ماکو ماکو ، پلدشت ، شوط ، چالدران ، بازرگان

8 مهاباد مهاباد

9 میاندوآب میاندوآب ، شاهین دژ ، تکاب

10 نقده نقده ، محمدیار ، اشنویه

مآخذ : کارنامه سال 1379 شرکت توزیع نیروی برق آذربایجان غربی .

 

3ـ وضعیت موجود شبکه توزیع نیروی برق استان :

ـ مشترکین برق استان

در پایان سال 1379 تعداد مشترکین برق استان با افزوده شدن 22690 مشترک جدید طی سال مذکور به 560488 مشترک رسید که نسبت به سال قبل 4/3 درصد رشد داشته است . از مجموع 560488 مشترک برق استان 7/52 درصد خانگی،1/34 درصد روستایی،11درصد تجاری،4/0درصد صنعتی و 2 درصد بقیه را مشترکین تعرفه‌های عمومی، کشاورزی ، برق آزاد و معابر شامل می گردد .

درصد تغییرات تعداد مشترکین استان نسبت به سال 78 در کل 4/3 درصد بوده است که به تفکیک تعرفه بترتیب در کشاورزی15درصد، تجاری4/5درصد، خانگی3/5درصد، صنعتی 4درصد، معابر3/1درصد، روستایی2/0درصد، عمومی 4/5- درصد و آزاد 50- درصد می باشد .

روند افزایش تعداد مشترکین خانگی طی سالهای 1372 تا 379، در حدود 6 درصد، مشترکین عمومی 4/11درصد، مشترکین کشاورزی 1/7 درصد، مشترکین صنعتی 4/8 درصد ، مشترکین تجاری3/4 درصد، مشترکین روستایی 8/5 درصد، مشترکین آزاد 5/10 درصد و مشترکین معابر 2/8 درصد می باشد ، که بیشترین نرخ رشد مربوط به مشترکین عمومی و کمترین نرخ رشد به مشترکین تجاری اختصاص دارد. این روند در مورد کل مشترکین استان در حدود 8/5 درصد می باشد .

5ـ منابع تأمین انرژی برق استان آذربایجان غربی :

انرژی برق استان آذربایجان غربی از طریق تولید داخلی و دریافتی از شبکه سراسری به شرح زیر تأمین می گردد .

الف ـ تولید برق در داخل استان از طریق :

1ـ نیروگاههای تحت مدیریت شرکت برق منطقه ای آذربایجان شامل نیروگاه گازی ارومیه و نیروگاه سیکل ترکیبی خوی .

2ـ نیروگاههای تحت مدیریت سازمان آب منطقه ای آذربایجان غربی شامل نیروگاههای آبی سد مهاباد و سد ارس .

ب ـ از طریق تبادل انرژی با استان کردستان به میزان 5/36 مگاوات ساعت در سال 1379 :

ج ـ انرژی دریافتی از شبکه سراسری از طریق پستهای 20/230 ، 20/132 و 20/63 کیلووات ، جمعاً توسط 129 فیدر خروجی می باشد .

 

ـ نحوه تأمین برق شهرستانهای استان

1ـ انرژی مورد نیاز شهرستان ارومیه از طریق پستهای 20/230 و 20/132 کیلوولت ارومیه ، انهر ، رشکان ، قوشچی ، سیارارشلو ، سیاربالانج توسط 45 فیدر خروجی تامین می شود .

2ـ انرژی مورد نیاز شهرستانهای نقده و اشنویه و شهر محمدیار و حومه از طریق پست 20/132 کیلوولت نقده توسط 6 فیدر خروجی .

3ـ انرژی مورد نیاز شهرستان پیرانشهر از طریق پست 20/132 کیلوولت پیرانشهر توسط 4 فیدر خروجی .

4ـ انرژی مورد نیاز شهرستان مهاباد از طریق سد مهاباد و پست های 20/132 کیلوولت مهاباد توسط 12 فیدر خروجی .

5ـ انرژی مورد نیاز شهرستان سردشت از طریق پست 20/132 کیلوولت سردشت توسط 4 فیدر خروجی و در مواقع لزوم از طریق فیدر 25 پست بانه ( استان کردستان ) .

6ـ انرژی مورد نیاز شهرستان بوکان از طریق پست 20/132 کیلوولت بوکان توسط 6 فیدر خروجی .

7ـ انرژی مورد نیاز شهرستان میاندوآب از طریق پست های 20/132 کیلوولت میاندوآب (1و2) و زرینه توسط 12 فیدر خروجی .

8ـ انرژی مورد نیاز شهرستان شاهین دژ از طریق پست 20/132 کیلوولت شاهین دژ توسط 3 فیدر خروجی و از طریق تبادل انرژی با پست بوکان .

9ـ انرژی مورد نیاز شهرستان تکاب از طریق پست 20/63 کیلوولت تکاب توسط 5 فیدر خروجی و از طریق تبادل انرژی با پست بوکان .

10ـ انرژی مورد نیاز شهر سلماس و شهر تازه شهر و حومه از طریق پست 20/132 کیلوولت سلماس توسط 7 فیدر خروجی .

11ـ انرژی مورد نیاز شهر خوی و شهر فیرورق و حومه از طریق پست های 20/132 کیلوولت خوی و یکی از فیدرهای پست 20/132 قره ضیاءالدین توسط 12 فیدر خروجی .

12ـ انرژی مورد نیاز شهر قره ضیاءالدین و حومه از طریق پست 20/132 کیلوولت سیار مراکان توسط 1 فیدر خروجی و همچنین از طریق سد ارس .

13ـ انرژی مورد نیاز شهر پلدشت و حومه از طریق پست 20/132 کیلووات ماکو توسط 5 فیدر خروجی .

14ـ انرژی مورد نیاز شه n ر پلدشت و حومه توسط یکی از فیدرهای خروجی از پست 20/132 کیلووات ماکو و همچنین از طریق سد ارس .

15ـ انرژی مورد نیاز شهرستان چالدران از طریق پست 20/132 کیلووات چالدران توسط 4 فیدر خروجی.

16ـ انرژی مورد نیاز شهر بازرگان و حومه از طریق پست 20/132/154 کیلوولت بازرگان توسط یک فیدر خروجی تأمین می گردد .

با توجه به انرژی تحویلی به شبکه توزیع برق استان آذربایجان غربی در طول سال 1379 حدود 4/48% انرژی مزبور توسط نیروگاههای موجود استان ( نیروگاه گازی ارومیه با 168749 مگاوات ساعت و نیروگاه سیکل ترکیبی خوی با 844681 مگاوات ساعت ، سد ارس 7/15491 مگاوات ساعت و سد مهاباد 8/1368 مگاوات ساعت ) و 6/51 درصد بقیه از طریق شبکه سراسری تامین شده است .

تعداد پستهای انتقال نیروی برق استان در سال 1379 ، 27 دستگاه بوده که از این تعداد ، 3 پست 20/132/230 کیلوولت در شهرهای ارومیه ، میاندوآب و خوی بوده ، 22 پست ، 20/132 کیلوولت در شهرهای ارومیه ، نقده ، میاندوآب ، پیرانشهر ، مهاباد ، سردشت ، بوکان ، شاهیندژ ، سلماس ، خوی ، قره ضیاءالدین ، ماکو و چالدران مستقر می باشند .

علاوه بر پستهای مذکور یک دستگاه پست 20/63 کیلوولت ، در شهرستان تکاب و یک دستگاه پست 20/132/154 کیلوولت در شهرستان بازرگان می باشد .

 

6ـ انرژی تحویلی به شبکه توزیع و افت انرژی :

در سال 1379 از مجموع 2126733 مگاوات ساعت انرژی تحویلی به شبکه توزیع نیروی برق ، 1903062 مگاوات ساعت انرژی به مشترکین استان فروخته شده است . مقدار تلفات انرژی در سال 1379 برابر با

 

 

5/10 درصد ( 223671 مگاوات ساعت ) بوده است .

پیک بار مصرفی استان در سال 1379 ، برابر با 469 مگاوات و در شهرستان ارومیه 176 مگاوات بوده است .

توماس ادیسون

توماس ادیسون نامی که هر کسی در جهان شنیده و با وی آشناست اما....

توماس ادیسون مخترع با استعداد در سال 1847 در شهر میلان ایالت اوهایو آمریکا به دنیا آمد. او فقط حدود سه ماه آموزش و تحصیل رسمی آن زمان را داشت چون مدیر مدرسه اش دریافته بود که وی عقب افتاده است او را از مدرسه

ادیسون هنگامیکه فقط 21 سال داشت اولین اختراع خود را که یک دستگاه الکتریکی شمارش آرا بود عرضه کرد. آن دستگاه فروش نرفت و ادیسون از آن پس تلاش خود را روی اختراع ابزار وسایلی متمرکز کرد که بتواند بازار خوبی داشته باشند. مدتی پس از اختراع دستگاه شمارش آرا، ادیسون سیستم پیشرفته نمایشگر اطلاعات بورس را اختراع کرد و توانست آن را به مبلغ چهل هزار دلار، که در آن روزگار پول هنگفتی بود، بفروشد. با عرضه اختراعات متعدد دیگری ادیسون مشهور و ثروتمند شد. اختراع گرامافون که در سال 1877 به ثبت رسید احتمالاً یکی از ابتکاری ترین اختراعات او به شمار می رفت. ولی آنچه که بیشتر برای دنیا اهمیت داشت کاری بود که او در سال 1879 در جهت تکمیل و توسعه لامپ روشنایی حرارتی انجام داد. ادیسون اولین فردی نبود که سیستم روشنایی الکتریکی را اختراع کرد. چند سال قبل از آن از نوعی لامپ الکتریکی قوسی شکل برای تأمین روشنایی خیابان های پاریس استفاده شده بود. اما لامپ الکتریکی ادیسون همراه با سیستمی که او برای توزیع نیروی الکتریکی ابداع کرد، بهره گیری از نیروی الکتریسیته را برای تأمین روشنایی منازل عملی ساخت. در سال 1882 کمپانی او در نیویورک تولید لامپ برق را آغاز کرد و از آن پس استفاده از برق در منازل سریعاً در سراسر جهان گسترش یافت. ادیسون با ایجاد اولین کارخانه و شبکه توزیع برق برای منازل و اماکن خصوصی شالوده توسعه بزرگ صنعت را بنا نهاد. امروز استفاده از این زندگینامه دانشمندان - انرژی تنها محدود به تأمین روشنایی نیست بلکه گستره بزرگی از لوازم خانگی، از تلویزیون تا ماشین لباسشویی، با نیروی الکتریسیته کار می کند. علاوه بر این امکان دریافت نیروی الکتریسیته از شبکه تولید و توزیع که ادیسون ایجاد کرد، استفاده از نیروی برق را در صنایع امکان پذیر کرده است. ادیسون همچنین سهم بزرگی در توسعه و تکمیل دوربین های فیلمبرداری و پروژکتور نمایش فیلم دارد. او در اصلاح سیستم تلفن کار بزرگی انجام داد، دهنی ذغالی ابداعی او بر قدرت شنوایی طرف مقابل در تلفن افزود. همچنین در تلگراف و دستگاه های ماشین تحریر اصلاحاتی به وجود آورد. از میان سایر اختراعات او می توان از دستگاه «دیکتافون» و دستگاه ذخیره باطری نام برد. گفته می شود ادیسون بیش از یک هزار مورد مختلف اختراع را به ثبت رسانده است که از نظر تعداد واقعاً عجیب و غیرقابل تصور است.

یکی از دلایل این توانایی فوق العاده در اختراع و ابداع، آن است که او در آغاز کار یک آزمایشگاه تحقیقاتی در «منلوپارک» ( این آزمایشگاه، بزرگ ترین عشق پیرمرد بود. هر روز اختراعی جدید در آن شکل می گرفت تا آماده بهینه سازی و ورود به بازار شود. در همین روزها بود که نیمه های شب از اداره آتش نشانی به پسر ادیسون اطلاع دادند، آزمایشگاه پدرش در آتش می سوزد و درحقیقت کاری از دست کسی برنمی آید و تمام تلاش ماموران فقط برای جلوگیری از گسترش آتش به دیگر ساختمان هاست.

آنها تقاضا کردند که موضوع به نحو قابل قبولی به اطلاع پیرمرد رسانده شود. پسر با خود اندیشید که احتمالا پیرمرد با شنیدن این خبر سکته می کند و لذا از بیدار کردن او منصرف شد و خود را به محل حادثه رساند و با کمال تعجب دید که پیرمرد در مقابل ساختمان آزمایشگاه روی یک صندلی نشسته است و سوختن حاصل تمام عمرش را نظاره می کند.

پسر تصمیم گرفت جلو نرود و پدر را آزار ندهد. او می اندیشید که پدر در بدترین شرایط عمرش به سر می برد. ناگهان پدر سرش را برگرداند و پسر را دید و با صدای بلند و سرشار از شادی گفت: پسر تو اینجایی؟ می بینی چقدر زیباست! رنگ آمیزی شعله ها را می بینی؟ حیرت آور است! من فکر می کنم که آن شعله های بنفش به علت سوختن گوگرد در کنار فسفر به وجود آمده است!

وای! خدای من، خیلی زیباست! کاش مادرت هم اینجا بود و این منظره زیبا را می دید. کمتر کسی در طول عمرش امکان دیدن چنین منظره زیبایی را خواهد داشت! نظر تو چیست پسرم؟ پسر حیران و گیج جواب داد: پدر تمام زندگی ات در آتش می سوزد و تو از زیبایی رنگ شعله ها صحبت می کنی؟ چطور می توانی؟ من تمام بدنم می لرزد و تو خونسرد نشسته ای؟ پدر گفت: پسرم از دست من و تو که کاری بر نمی آید. ماموران هم که تمام تلاششان را می کنند.

در این لحظه بهترین کار لذت بردن از منظره هایی است که دیگر تکرار نخواهد شد! در مورد آزمایشگاه و بازسازی یا نوسازی آن فردا فکر می کنیم! الآن موقع این کار نیست! به شعله های زیبا نگاه کن که دیگر چنین امکانی را نخواهی داشت!

فردا صبح ادیسون به خرابه ها نگاه کرد و گفت: «ارزش زیادی در بلا ها وجود دارد. تمام اشتباهات ما در این آتش سوخت. خدا را شکر که می توانیم از اول شروع کنیم.» توماس آلوا ادیسون سال بعد مجددا در آزمایشگاه جدیدش مشغول کار بود و همان سال یکی از بزرگ ترین اختراعات بشریت یعنی «ضبط صدا» را تقدیم جهانیان کرد. آری او «گرامافون» را درست یک سال پس از آن واقعه اختراع کرد.

ارزش زیادی در بلاها وجود دارد، چون تمام اشتباهات در آن از بین می رود. ) نیوجرسی تأسیس کرد و گروهی از افراد لایق و کارآزموده را به همکاری خود فراخواند. این در واقع نمونه اولیه آزمایشگاه های تحقیقاتی بزرگ بود که از آن پس اغلب صنایع مهم در کنار کارگاه های خود ایجاد کردند. ایجاد یک چنین آزمایشگاه تحقیقاتی مدرن و مجهزی را که در آن بسیاری از افراد به کار گروهی و دسته جمعی مشغول هستند باید یکی از مهمترین اختراعات ادیسون به حساب آورد که البته او نمی توانست آن را به نام خود به ثبت برساند. ادیسون تنها یک مخترع صرف نبود بلکه در زمینه تولید و سازماندهی چندین کمپانی صنعتی کارهای مهمی انجام داد. یکی از مهمترین تشکیلاتی که او به وجود آورد همان است که امروز به نام شرکت «جنرال الکتریک» در سراسر دنیا معروف و مشهور شده است. ادیسون گرچه اصولاً یک دانشمند به معنای اخص کلمه نبود ولی به یک کشف بسیار مهم نیز دست یافت. در سال 1882 کشف کرد که در فضای تقریباً خلأ، الکتریسیته جاری می تواند بین دو سیمی که با یکدیگر تماس ندارند، جریان یابد. این پدیده که از آن به عنوان «اثر ادیسون» یاد می شوند نه تنها از نظر تئوری قابل توجه است بلکه در عمل نیز موارد استفاده فراوانی دارد. با بهره گیری از این پدیده تکمیل و اصلاح لوله های الکترونی عملی شد و ایجاد صنعت الکترونیک ممکن گردید.

ادیسون در قسمت اعظم عمر خود از عدم شنوایی شدیدی رنج می برد ولی این معلولیت و ناراحتی با توان بالای او در انجام کارهای سخت و زیاد جبران می شد. ادیسون دوبار ازدواج کرد (همسر اول او در جوانی از دنیا رفت) و از هر ازدواج خود سه فرزند داشت. او در سال 1931 در «وست ارنج» نیوجرسی درگذشت. درباره استعداد و توان ادیسون هیچ بحث و جدلی وجود ندارد. همگان بر این نکته اتفاق نظر دارند که او بزرگ ترین نابغه اختراع در تمام دوران ها است. نگاهی به سلسه اختراعات مفید و سودمند او احترام و تحسین همه را برمی انگیزد. گرچه به احتمال زیاد اغلب این اختراعات سی سال بعد توسط دیگران انجام می شد. به هر حال اگر اختراعات ادیسون به صورت تک تک در نظر گرفته شود هیچ کدام آنها از اهمیت قطعی و تعیین کننده ای برخوردار نیست. به عنوان مثال لامپ روشنایی حرارتی ادیسون، با تمام استفاده وسیعی که دارد، چیزینیست که فرضاً در زندگی نوین جانشینی نداشته باشد. در واقع لامپ روشنایی فلورسنت که بر مبنای اصول علمی کاملاً متفاوتی کار می کند به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است و اگر لامپ روشنایی حرارتی اصلاً وجود نداشت زندگی روزمره ما تغییر چندانی نمی کرد.

در واقع قبل از استفاده از روشنایی الکتریکی، شمع چراغ های روغنی و چراغ گاز به طور کلی منابع کافی و رضایت بخش تأمین روشنایی بودند. گرامافون بدون تردید یک اختراع استادانه است ولی هیچ کس نمی تواند ادعا کند که این وسیله به اندازه رادیو، تلویزیون و تلفن در تغییر شکل زندگی روزمره ما مؤثر بوده است. به علاوه در سال های اخیر روش های کاملاً متفاوتی مانند نوارهای ضبط مغناطیسی برای ضبط صدا ابداع شده است. امروز اگر گرامافون و ضبط صوت نبود شاید در زندگی فعلی تفاوت بسیار اندکی احساس می شد. بسیاری از اختراعاتی که ادیسون به نام خود ثبت کرده است در واقع تکمیل و اصلاح ابزارها و وسایلی بوده که دیگران قبلاً اختراع کرده و مورد استفاده نیز قرار داشت. چنین اصلاحاتی با وجود سودمندی فراوانیکه دارند نمی تواند در طول تاریخ از اهمیت ویژه ای برخوردار باشند. اما با وجود اینکه هیچ یک از اختراعات ادیسون به تنهایی اهمیت چندانی ندارد نباید این نکته را فراموش کرد که او فقط یک وسیله را اختراع نکرد، بلکه بیش از یک هزار اختراع مختلف دارد. به همین دلیل است که من ادیسون را بالاتر از مخترعان مشهوری مانند مارکونیو گراهام بل قرار داده ام.

توماس ادیسون در سنین پیری پس از اختراع لامپ، یکی از ثروتمندان آمریکا به شمار می رفت و درآمد سرشارش را تمام و کمال در آزمایشگاه مجهزش هزینه می کرد که ساختمان بزرگی بود.

تاریخچه ای از پیدایش برق

توماس الوا ادیسون (متولد ۱۱ فوریه ۱۸۴۷ - متوفی ۱۸ اکتبر ۱۹۳۱) مخترع و بازرگانی آمریکایی بود. او وسایل متعددی را طراحی یا کامل کرد که مهم‌ترین و معروفترین آنها لامپ الکتریکی است.

ادیسون در طول حیات علمی خویش توانست ۲۵۰۰ امتیاز اختراع را در ایالات متحدهٔ آمریکا، بریتانیا، فرانسه و آلمان به نام خود ثبت کند که رقمی حیرت‌انگیز و باورنکردنی به نظر می‌رسد. واقعیت این است که بیشتر اختراعات وی تکمیل شدهٔ کارهای دانشمندان پیشین بودند و ادیسون کارمندان و متخصصان پرشماری در کنار خود داشت که در پیشبرد تحقیقات و به سرانجام رسانیدن نوآوری‌هایش یاریش می‌کردند. دهنی ذغالی تلفن،ماشین تکثیر، میکروفن، گرامافون، دیکتافون، کینتوسکوپ (نوعی دستگاه نمایش فیلم)، دینام موتور و لاستیک مصنوعی از جمله مواد و وسایلی هستند که بدست ادیسون و همکارانش ابداع یا اصلاح شدند.ادیسون از اولین مخترعانی بود که توانست با موفقیت بسیاری از اختراعات خود را به تولید انبوه برساند.

دوران طفولیت و نوجوانی :

 

توماس ادیسون در شهر میلان ایالت اوهایو متولد شد و سال‌های کودکی را در پورت‌هِرون میشیگان بسر برد.«آل» بیش از یک سال نتوانست به مدرسه برود و دوران نوجوانی را با کارهایی چون فروختن ساندویچ و آب‌نبات در کنار ریل قطار و یا سبزی فروشی گذراند. او که برای فروش اجناس خود مرتباً با ترن میان پورت‌هرون و دیترویت در رفت و آمد بود، توانست از شرکت راه‌آهن نمایندگی توزیع یک روزنامهٔ دیترویتی را بدست آورد. با پس‌انداز پول حاصل از فروش روزنامه، آل توانست یک ماشین چاپ دست دوم خریداری کند. او دستگاهش را در یک واگن بارکشی نصب کرد و در سن پانزده سالگی اولین شماره‌ی‌ روزنامهٔ خود را با نام «ویکلی هرالد» منتشر ساخت. این نشریه که تمام کارهایش را ادیسون خود انجام می‌داد، نخستین و تنها روزنامه‌ای بود که در یک قطار در حال حرکت حروفچینی و چاپ می‌شد. در سال ۱۸۶۲ م. وی اتفاقاً با تلگراف که در آن زمان وسیلهٔ نوظهوری بود آشنا شد و با وجود کم‌شنوایی چندی بعد توانست در ادارهٔ راه‌آهن به‌عنوان تلگرافچی شغلی برای خود بیابد و با تمرین زیاد یکی از چابک دست‌ترین مأموران تلگراف در آمریکا شود. ادیسون هنگامی که فقط بیست و یک سال داشت، اولین اختراع خود را که یک دستگاه الکتریکی شمارش آراء بود عرضه کرد. آن دستگاه فروش نرفت و او تصمیم گرفت که دیگر تا احتیاج و تقاضای عامه ایجاب نکند به فکر اختراع دیگری نیافتد . نخستین پله‌های ترقی در سال ۱۸۶۹ م. ادیسون که ادارهٔ راه‌آهن را ترک کرده بود، به‌عنوان سرپرست فنی به استخدام یک مؤسسهٔ صرافی بزرگ در نیویورک در آمد. در این مقام او توانست نخستین اختراع موفقش را که نوعی تلگراف چاپی بود، به نام خود ثبت کند. تلگراف ادیسون برخلاف انواع رایج که علائم مورس را به صورت صداهای کوتاه و کشیده به گوش اپراتور می‌رسانیدند، آنها را به شکل خط و نقطه بر روی نوار کاغذی چاپ می‌کرد. او حق امتیاز اختراعش را در مقابل چهل هزار دلار به مدیر صرافخانه واگذار کرد و با پول آن در شهر نیوآرک ایالت نیوجرسی یک کارگاه تحقیقاتی برای خود برپا نمود. در محل جدید او علاوه بر تکمیل لوازم جانبی تلگراف، یک سامانهٔ پیشرفتهٔ نمایشگر اطلاعات بورس را طراحی کرد که سود هنگفتی از آن حاصل آمد. منلو پارک ادیسون مدتها این فکر را در سرداشت که کارگاهش را به محل بازتر و بزرگ‌تری منتقل کند. با فراهم شدن سرمایهٔ کافی، سرانجام در سال ۱۸۷۶ م. در منطقهٔ «منلوپارک» نیوجرسی یک لابراتوار پژوهشی مجهز بنیاد نهاد و گروهی از افراد لایق و مستعد را به همکاری فراخواند. تأسیس این آزمایشگاه نقطهٔ عطفی در رشته فعالیت‌های ادیسون و از بزرگ‌ترین ابتکارهای او به شمار می‌رود. آزمایشگاه منلو پارک نخستین مؤسسه‌ای بود که منحصراً با هدف تولید و تکمیل ابداعات علمی برپا شد و آن را باید نمونهٔ اولیهٔ آزمایشگاه‌های تحقیقاتی بزرگی دانست که از آن پس تمام صنایع مهم در کنار کارگاه‌های خود ایجاد کردند. در سایهٔ نظارت و سازماندهی توماس ادیسون و کار گروهی کارمندان وی صدها اختراع کوچک و بزرگ در این مؤسسه به ثمر رسیدند که البته همگی به نام ادیسون تمام شدند. ادیسون در کنار گرامافون گرامافون از قدیم الایام، داشتن وسیله‌ای که بتوان با آن صدا را ضبط کرد از آرزوهای بشر بوده است. قبل از آنکه توجه ادیسون به این مقوله جلب شود، لئون اسکوت مارتین‌ویل فرانسوی (۱۸۵۷ م.) و دیگران تحقیقاتی کرده و گام‌هایی در این راه برداشته بودند؛ اما دستگاه‌های آنها عملا ً قابل استفاده نبود زیرا تنها با یک دور گوش دادن، صدای ضبط شده از بین می‌رفت. در سال ۱۸۷۷ م. ادیسون موفق به ساخت وسیله‌ای شد که واقعاً کار می‌کرد؛ یعنی می‌توانست صدا را ضبط و دو تا سه بار پخش کند. «ضبط صوت» ادیسون که فونوگراف (آوانگار) نام گرفته بود، ساختمانی ساده داشت: استوانه‌ای فلزی بود با یک دستهٔ گرداننده که در یک انتهای آن سوزنی همراه با یک بوق تعبیه شده بود. وقتی کسی استوانه را می‌چرخاند و درون بوق صحبت می‌کرد، بر اثر ارتعاش سوزن، روی ورقهٔ نازک حلبی ِدور استوانه خراش‌هایی می‌افتاد. برای شنیدن صدای ضبط شده نیز کافی بود سوزن را به ابتدای مسیر برگردانده و دوباره استوانه را به‌چرخش در آورند. کیفیت صدا البته بسیار پایین بود و صفحه حلبی هم پس از چند بار استفاده خراب می‌شد. با اینحال همین وسیله ابتدایی در نظر مردم بسیار شگفت‌انگیز می‌نمود و بشدت مورد استقبال قرار گرفت. روزنامه‌ها ادیسون را «جادوگر منلوپارک» لقب دادند. حتی دولت رسماً وی را به واشینگتن دعوت کرد تا اختراعش را در برابر مقامات به نمایش بگذارد. ده سال بعد (۱۸۸۷ م.) ادیسون (یا به روایتی الکساندر گراهام بل)، استوانهٔ مومی را جایگزین ورق حلبی کرد و بالاخره امیل برلینر مخترع آمریکایی آلمانی‌تبار با تبدیل استوانهٔ مومی به صفحهٔ پلاستیکی، گرامافون را به شکل امروزی درآورد. لامپ الکتریکی سابقهٔ سیستم روشنایی الکتریکی به اواسط قرن نوزدهم می‌رسد. در سال ۱۸۵۴ م. هاینریش گوبل نخستین لامپ برق را اختراع کرد که حدود چهارصد ساعت نور می‌داد اما آن را به نام خود به ثبت نرساند. پس از وی جیمز وودوارد، ویلیام سایر، متیو ایوانز (۱۸۷۵ م.) و جوزف سووان (۱۸۷۸ م.) مدل‌های دیگر چراغ‌های ا لکتریکی را ارائه کردند. کمی پیش از آنکه ادیسون نیز وارد این عرصهٔ جدید شود، والیس صنعتگر آمریکایی نوعی چراغ برق را روانهٔ بازارکرده بود که نمونه‌ای از آن به دست ادیسون رسید (۱۸۷۸ م.). دستگاه والیس تشکیل می‌شد از چارچوبی با یک حباب و دو میلهٔ فلزی متحرک که به هر کدام تکه ذغالی متصل بود .عبور جریان برق از میله‌ها باعث می‌شد که دو قطعه ذغال بسوزند و میانشان قوس الکتریکی بسیار درخشانی به رنگ آبی پدیدار ‌شود. این چراغ الکتریکی ابتدایی بازده پایینی داشت زیرا مصرف برق آن زیاد و عمر ذغال‌هایش کم بود. با این وجود، ادیسون که به اهمیت اختراع والیس پی‌برده بود، تصمیم گرفت آن را اصلاح کند و به جای ذغال مادهٔ مناسب تری بیابد که با برق کمتر مدت درازی روشنایی بدهد و به مرور زمان نسوزد و از بین نرود. پس از یک سال تلاش بی‌وقفه و آزمایش صدها مادهٔ گوناگون، سرانجام ادیسون و همکارانش توانستند با خالی کردن هوای داخل حباب و استفاده از نخ معمولی کربونیزه (ذغالی‌شده) لامپی بسازند که تا چهل ساعت نور بدهد. این موفقیت اولیه موجب شد تا آنها با پشتکار بیشتری به تحقیقات خود ادامه دهند و زمانیکه موفق شدند عمر متوسط چراغ برق را به پانصد ساعت برسانند، ادیسون تشخیص داد که زمان مناسب برای نمایش آن فرا رسیده است. او از روزنامه‌نگاران و صاحبان سرمایه دعوت کرد تا در شب ۳۱ دسامبر ۱۸۷۹ م. برای دیدن اختراع جدیدش به منلوپارک بیایند. به دستور او آزمایشگاه و اطراف آن را با صدها لامپ برق آراستند بطوریکه محوطهٔ منلوپارک و جادهٔ منتهی به آن غرق در نور شده بود. ادیسون میهمانان خود را با چیزی روبرو کرده بود که برایشان سابقه نداشت. منظرهٔ لامپ‌ های نورانی بازدیدکنندگان را به شدت تحت تأثیر قرار داد؛ بطوریکه وقتی ادیسون نقشهٔ خود را برای تأسیس یک کارخانهٔ بزرگ الکتریسیته در نیویورک مطرح کرد پیشنهادش با استقبال گرم سرمایه‌داران حاضر روبرو شد. عصر الکتریسیته در ۲۷ ژانویه ۱۸۸۰ م. ادیسون تقاضانامهٔ دریافت امتیاز اختراع «لامپ روشنایی الکتریکی» را به ادارهٔ اختراعات آمریکا تسلیم کرد اما با درخواستش موافقت نشد. کارشناسان سازمان معتقد بودند که طراحی و ساخت لامپ ادیسون بر مبنای مطالعات ویلیام سایر انجام شده است؛ بنابراین تنها امتیاز اختراع رشتهٔ ذغالی شده پرمقاومت (مادهٔ تولیدکنندهٔ نور لامپ‌) به ادیسون تعلق گرفت. در ۱۳ فوریه ۱۸۸۰ م. وی به کشف یک پدیدهٔ مهم فیزیکی نائل آمد که اکنون به اثر ادیسون معروف است. دو سال پس از نمایش عمومی لامپ الکتریکی، (۱۸۸۲ م.) ساختمان کارخانهٔ مرکزی تولید برق موسوم به «ایستگاه پرل استر ی‍ت» به پایان رسید و در چهارم سپتامبر همان سال نخستین سیستم توزیع نیروی الکتریسیته در جهان با قدرت ۱۱۰ ولت و ۵۹ مشتری در پایین محلهٔ منهتن به دست ادیسون افتتاح گردید. چندی بعد ادیسون کوشید تا حق امتیاز لامپ برق را در بریتانیا از آن خود کند و بر رقیبش جوزف سووان – که مستقل از ادیسون موفق به اختراع لامپ حرارتی ِرشته کربنی شده‌ بود- پیروز شود اما پس از یک دعوای حقوقی بی‌حاصل، دو طرف با یکدیگر به توافق رسیدند و برای بهره‌مند شدن از منافع اختراعشان در بریتانیا شرکت «ادیسووان» را تأسیس کردند. این شرکت در سال ۱۸۹۲ م. جزئی از کمپانی بزرگ جنرال الکتریک (متعلق به ادیسون) گردید. شیوهٔ ادیسون همانطور که گفته شد، بیشتر اختراعات ادیسون حاصل تکمیل ایده‌های دیگران و کار دسته‌جمعی گروه بزرگی از تکنسین‌ها و کارمندانی بود که تحت نظارت او به تحقیق و آزمایش می‌پرداختند. لویس لاتیمر دستیار آفریقایی-آمریکایی ادیسون که در پروژهٔ چراغ الکتریکی نقش مهمی داشت، از جملهٔ این افراد است.اگر امروز کمتر نامی از کسانی مانند او به میان می‌آید، به این دلیل است که ادیسون غالبا همکاران خود را در افتخار و اعتبار اختراعاتش سهیم نمی‌کرد. با این همه شکی نیست که بدون قدرت سازماندهی و خصوصاً همت بلند ادیسون دست یافتن به این همه موفقیت ممکن نبود. نیکلا تسلا فیزیکدان بزرگ و یکی از همکاران ادیسون دربارهٔ روش او برای حل مسائل می‌نویسد: «اگر ادیسون می‌خواست سوزنی را در انبار کاهی پیدا کند، با پشتکارفراوان دانه به دانه رشته‌های کاه را کنار می‌زد تا بالاخره سوزن نمایان شود. بارها با تأسف شاهد بودم که چگونه بخش اعظم وقت و انرژی او صرف یافتن یک فرمول جزئی یا انجام دادن محاسبه‌ای کوچک می‌شد.» ادیسون خود نیز در این‌باره گفته‌ است: «نوآوری عبارت است از یک درصد الهام روح و نود و نه درصد عرق ‌ریختن و تلاش کردن.» تسلا دانشمندی شایسته و بهترین کارمند ادیسون بود. او ابتدا از طرف ادیسون مأمور شده بود تا راه‌های توسعهٔ سیستم‌های جریان مستقیم (DC) را بررسی کند اما چون پس از پایان کار ادیسون تعهدات مالی خود را زیر پا گذاشت تسلا تصمیم به ترک شرکت او گرفت. با پذیرش استعفای تسلا، ادیسون مرتکب اشتباه بزرگی شد چرا که چندی بعد تسلا با کشف جریان متناوب (AC) در برابر امپراتوری ادیسون و سیستم DC او قد علم کرد. او با حمایت جرج وستینگهاوس کارخانه‌دار معروف سامانه‌های چندفازی توزیع برق را برپایهٔ جریان AC تکامل بخشید که بسیار کارآمدتر از سیستم ادیسون بود. با وجود تبلیغات منفی جنرال الکتریک، جریان AC روز به روز رواج بیشتری یافت و سرانجام سلطه ادیسون را بر بازار صنایع الکتریکی درهم شکست. سینما در سال ۱۸۸۹م. یکی از کارمندان شرکت ادیسون به اسم ویلیام کندی لوری دیکسون نوعی دستگاه نمایش فیلم اختراع کرد که پنج سال بعد(۱۸۹۴م.) با نام تجاری کینه‌توسکوپ (متحرک نما) در نیویورک به معرض نمایش گذاشته شد. کینه‌توسکوپ دستگاهی بود که هرکس از سوراخ آن به درون می‌نگریست و دسته‌ای را می‌چرخاند، تصاویر متحرکی را مشاهده می‌کرد. این وسیله ابتدا به‌عنوان مکمل گرامافون و برای رونق بخشیدن به بازار آن طراحی شده بود وهدف آن بود که با افزودن امکان تماشای عکس متحرک، بر جذابیت گرامافون نزد خریداران افزوده شود. با وجود اهمیت این اختراع، ادیسون یا دیکسون را نمی‌توان پایه‌گذار سینما دانست؛ کینه‌توسکوپ آنها بیشتر به ماشین «شهر فرنگ» شبیه بود و دریک زمان بیش از یک نفر نمی‌توانست از آن استفاده کند. چنین دستگاهی در عصر جدید که تودهٔ مردم به هیجان و سرگرمی‌های دسته‌جمعی نیاز داشتند چندان به کار نمی‌آمد. ایدهٔ بزرگ کردن تصاویر و بکارگیری پردهٔ نمایش هرگز به ذهن ادیسون نرسید چون همانطور که گفتیم از اختراع کینه‌توسکوپ مقصود دیگری داشت ولی حدود یک سال بعد لویی لومیر صنعتگر ثروتمند فرانسوی با ساختن دوربین فیلم‌برداری و پروژکتور و افتتاح اولین سالن سینما در گراند کافه پاریس (۲۸ دسامبر ۱۸۹۵م.) نخستین گام‌ها را برای علاقمند کردن مردم به این پدیدهٔ نو برداشت. پس از گذشت چند سال، سالن‌های نمایش فیلم در اروپا و آمریکا آنقدر فراوان شده بود که ادیسون نیز چاره‌ای جز پیوستن به این جریان و کنار گذاشتن سینمای تک‌ نفره‌اش ندید. ادیسون در تبدیل سینما به رسانه‌ای همگانی و صنعتی سودآور نقش مؤثری ایفا کرده است. فیلم استاندارد ۳۵ میلیمتری با چهار روزنه در لبهٔ هر فریم که هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد از یادگارهای ادیسون است. وی همچنین مؤسس اولین استودیوی فیلمسازی دنیا (بلک ماریا در ایالت نیوجرسی) است. نخستین فیلم کپی رایت شدهٔ تاریخ سینما با عنوان «عطسهٔ فرد اُت» در این استودیو ساخته شد. سال‌های پایانی در اول فوریه ۱۸۹۳م. ادیسون ساختمان «بلک ماریا» نخستین استودیوی تصاویر متحرک را در وست اورنج ِ نیوجرسی به پایان برد. او کوشید تا اختراع دوربین فیلم‌ برداری را تماماً به خود نسبت دهد و حق استفادهٔ انحصاری از آن را به دست آورد اما در ۱۰ مارس ۱۹۰۲م. ادعای او در یک دادگاه استیناف ایالات متحده رد شد. در ۱۸۹۴م. او در زمینهٔ ترکیب فیلم و صدا تحقیقاتی انجام داد که سرانجام به اختراع کینه‌توفون انجامید. این دستگاه که ترکیب ناجوری از کینه‌توسکوپ و گرامافون استوانه‌ای بود با استقبال مردم مواجه نشد. در ۶ ژانویه ۱۹۳۱م. ادیسون درخواست‌نامهٔ ثبت آخرین اختراع خود «وسیله نگهدارندهٔ اشیاء هنگام آبکاری» را به ادارهٔ اختراعات فرستاد اما پیش از دریافت پاسخ در اواخر همان سال در سن ۸۴ سالگی درگذشت.